بررسی رابطه سطح تعارض با سبک رهبری در یک پژوهشگاه علوم پزشکی نظامی

نوع مقاله : پژوهشی اصیل

نویسندگان

1 مدیریت تحقیقات و فناوری در نظام سلامت، مرکز تحقیقات مدیریت سلامت ، دانشگاه علوم پزشکی بقیه الله (عج)، تهران، ایران

2 مرکز تحقیقات مدیریت سلامت، دانشگاه علوم پزشکی بقیه الله (عج)، تهران، ایران

چکیده

اهداف: رهبری مؤثر در جهت ایجاد و حفظ سطح بهینه تعارض از نیازمندی‌های مؤسسات پژوهشی می‌باشد. هدف این پژوهش بررسی رابطه سطح تعارض با سبک رهبری در بین کارکنان یک پژوهشگاه علوم پزشکی نظامی می‌باشد.

روش‌ها: مطالعه حاضر از نوع مقطعی بوده و داده‌های این پژوهش از طریق سه پرسشنامه (مشخصات فردی، سبک رهبری به روش LPC فیدلر و سطح تعارض رحیم) از 42 نفر از مدیران و اعضای هیات علمی یک پژوهشگاه علوم پزشکی نظامی تهران در سال 1394 جمع آوری شد. تحلیل داده‌ها در سطح توصیفی و تحلیلی با استفاده از آزمون‌های آماری اسپیرمن، تی‌تست مستقل و رگرسیون خطی توسط نرم افزار 18 SPSS صورت گرفت.

یافته‌ها: بین سبک رهبری و سطح تعارض با میانگین سابقه کار افراد، سن و جنسیت کارکنان رابطه آماری معنی داری مشاهده نشد (0/05P˃). بین نمره رهبری و سطح تعارض درون فردی (0/377- و 0/05>P < /span>) و بین نمره رهبری و سطح تعارض بین گروهی (0/459- و 0/01>P < /span>) رابطه منفی و معنی‌دار وجود دارد. هر چند بین نمره رهبری و سطح تعارض درون گروهی، رابطه منفی (0/377-) برقرار است ولی این رابطه از نظر آماری معنی‌دار نمی‌باشد (0/08=P < /span>).

نتیجه‌گیری: توجه به توانمندسازی مدیران در راستای بهبود سبک رهبری رابطه‌مدار بر کاهش سطح تعارض سازمانی مؤثر است. به‌منظور بهینه‌سازی سطح تعارض، برنامه‌ریزی جهت کاهش تعارض درون‌فردی و افزایش تعارض بین گروهی توصیه می‌گردد.

کلیدواژه‌ها

طب نظامی
دوره 18، شماره 2 - شماره پیاپی 64
مرداد و شهریور 1395
صفحه 221-227

فایل ها

هم رسانی

ارجاع به این مقاله

آمار