زمینه و هدف: اشکال دارورسانی مخاط چسب، نوعی از سیستم های دارورسانی نوین هستند که به صورت عمده به شکل فیلمهای پلیمری موجود هستند. اینگونه فیلمها زمان رهایش دارو را طولانی کرده و شیب بالای غلظتی برای نفوذ دارو ایجاد میکنند که منجر به بهبود جذب دارو میشوند. هدف از این مطالعه تهیه و بررسی فیلمهای پلیمری حاوی اوژنول به منظور بهبودی زخم و التهاب خفیف تا متوسط حفره دهان میباشد. روشها: در این مطالعه تجربی، فیلمهای مخاط چسب حاوی اوژنول با روش Solvent Casting و با بکارگیری ترکیباتی از جمله پودر HPMC (هیدروکسی پروپیل متیل سلولز) به عنوان پلیمر سازنده فیلم و گلیسرین به عنوان پلاستی سایزر تهیه و از نظر ویژگیهای ظاهری و فارماسیوتیکسی از جمله وزن، ضخامت، زمان از هم پاشیدن و آزاد سازی دارو و پروفایل لود و رهایش دارو مورد ارزیابی قرار گرفتند. یافتهها: نتایج نشان داد که ترکیبات با مقادیر بالاتر اوژنول، مانند F5، جذب بالاتری داشته که نشاندهنده اثرات درمانی قویتر است. پروفایلهای رهایش تجمعی نشان داد که این فرمولاسیون با رهایش سریعتری (95/5 درصد در 60 دقیقه) نسبت به سایر ترکیبات، برای درمانهای سریعتر مناسب است. نتیجهگیری: پارامترهای معادله Krosmeyer-Peppas نشان دادند که ترکیباتی با n نزدیک به 1، به وسیله استفاده همزمان از فرآیندهای انتشار و تورم، رهایش سریعتری دارند. فرمولاسیون های با گلیسیرین بیشتر، از جمله F5، سرعت رهایش بالاتری نشان دادند، که آنها را برای درمانهای سریع مناسب میکند. بهطور کلی، این ترکیبات میتوانند برای درمانهای با نیازهای خاص، همچون درمانهای سریع یا کنترلشده، طراحی شوند.