سنتز، تعیین فرمولاسیون و ارزیابی اثر نانو کیتوزان بارگذاری باعصاره گیاه والک بر‎ رده سلولی سرطان پستان 4T1

نوع مقاله : پژوهشی اصیل

نویسندگان

1 گروه دامپزشکی، واحد بابل، دانشگاه آزاد اسلامی، بابل، ایران

2 گروه انگل شناسی و قارچ شناسی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی اراک، اراک، ایران

چکیده

زمینه و هدف: سرطان پستان، به عنوان شایع‌ترین سرطان در زنان و دومین علت مرگ ناشی از سرطان، همچنان نیازمند درمان‌های مؤثرتر است. روش‌های درمانی موجود، شامل جراحی، پرتودرمانی و شیمی‌درمانی، با مشکلاتی نظیر مقاومت دارویی، سمیت بالا و هزینه‌های گزاف مواجه هستند. در نتیجه، تحقیق و توسعه روش‌های درمانی جدید و جایگزین از اهمیت ویژه‌ای برخوردار است. هدف این مطالعه، بررسی اثر نانوکیتوزان پوشش داده‌شده با عصاره گیاه والک بر رشد رده سلولی 4T1 سرطان پستان بود.
روش‌ها: نانوذرات کیتوزان/والک با بارگذاری عصاره والک بر روی کیتوزان سنتز شدند. خواص فیزیکوشیمیایی نانوذرات با استفاده از طیف‌سنجی مادون قرمز تبدیل فوریه (FTIR)، پراکندگی نور پویا (DLS) و میکروسکوپ الکترونی روبشی (FESEM) مورد ارزیابی قرار گرفتند. سپس سلول‌های 4T1 در محیط کشت RPMI 1640 کشت داده شدند و اثرات نانوترکیب حاصل بر روی این سلول‌ها با استفاده از آزمون MTT بررسی گردید.
یافته‌ها: نتایج نشان داد که میانگین اندازه نانوذرات سنتز شده 145 نانومتر بود و شاخص پراکندگی (PDI) برابر با 0/28 بود که نشان‌دهنده توزیع نسبتاً یکنواخت ذرات است. همچنین، طیف FTIR موفقیت‌آمیز بودن بارگذاری عصاره والک بر روی کیتوزان را تأیید کرد، به‌طوری‌که پیک‌های مشخصه گروه‌های عاملی هر دو جزء در طیف مشاهده شدند. نانوذرات کیتوزان/والک اثر مهاری وابسته به دوز بر روی سلول‌های 4T1 نشان دادند. میزان IC50 نانوترکیب برابر با 0/64 میکروگرم/میلی‌لیتر به‌دست آمد که به‌طور قابل‌توجهی کمتر از IC50 کیتوزان و عصاره والک به‌تنهایی بود.
نتیجه‌گیری: نانوذرات کیتوزان/والک توانست به‌طور مؤثر رشد سلول‌های سرطانی4T1  را مهار کند، بدون اینکه اثرات سمی بر سلول‌های سالم داشته باشد. این نانوساختار می‌تواند به‌عنوان یک گزینه درمانی نوین در مطالعات پیش‌بالینی و بالینی مورد توجه قرار گیرد.

کلیدواژه‌ها