سرطان دهانه رحم، به عنوان دومین سرطان شایع در زنان، نیازمند روشهای درمانی نوین و مؤثر است. ویروسهای انکولیتیک، به ویژه آنهایی که میزبان انسانی ندارند، اثرات ضد سرطانی قابل توجهی دارند. اما پاکسازی سریع این ویروسها توسط سیستم ایمنی، چالشهایی را ایجاد میکند. این مطالعه به بررسی اثرات درمانی سلولهای دندریتیک حامل ویروس انکولیتیک نیوکاسل در مدل موشی سرطان دهانه رحم ناشی از پاپیلوماویروس پرداخته است. این مطالعه در دو مرحله کشت سلولی و مدلسازی موشی انجام شد. 40 موش ماده نژاد C57BL/6 به چهار گروه تقسیم شدند: گروه کنترل، گروه درمان با دوکسوروبیسین، گروه درمان با سلولهای دندریتیک و گروه درمان با سلولهای دندریتیک حامل ویروس بیماری نیوکاسل. پس از درمان، اثرات بر روی بقای موشها و رشد تومور بررسی شد. نتایج نشان داد که موشهای دریافتکننده سلولهای دندریتیک حامل ویروس، دارای بقای بهتر و رشد تومور کندتری بودند. همچنین، این درمان باعث افزایش تولید نیتریک اکساید و لاکتات دهیدروژناز و افزایش ترشح IFN-γ در مقایسه با گروه کنترل شد. استفاده از سلولهای دندریتیک حامل ویروس بیماری نیوکاسل، به عنوان یک روش درمانی مکمل، میتواند در درمان سرطان دهانه رحم مؤثر باشد. سیاستگذاران به سرمایهگذاری در این نوع درمانها و حمایت از تحقیقات بیشتر در این زمینه توجه کنند تا به بهبود نتایج درمانی و کیفیت زندگی بیماران کمک شود.
)