اثر رهاسازی فعال و رهاسازی میوفاشیال بر حس عمقی، زاویه سر به جلو، خود کارامدی، فاجعه‌انگاری درد و عواطف منفی در دانشجویان مبتلا به گردن درد مزمن غیراختصاصی

نوع مقاله : پژوهشی اصیل

نویسندگان

1 گروه آسیب شناسی ورزشی و حرکات اصلاحی، دانشکده علوم ورزشی، دانشگاه رازی، کرمانشاه، ایران

2 گروه فیزیولوژی، دانشکده تربیت بدنی و علوم ورزشی، دانشگاه رازی، کرمانشاه، ایران

چکیده

زمینه و هدف: گردن‌درد یکی از شایع‌ترین اختلالات اسکلتی‌-‌عضلانی است که حدود 67 تا 70 درصد از بزرگسالان در طول زندگی خود آن را تجربه می‌کنند. با توجه به اثرات منفی گردن‌درد مزمن بر عملکرد جسمی و روانی افراد، یافتن روش‌های درمانی مؤثر ضرورت دارد. هدف این پژوهش، بررسی تأثیر رهاسازی فعال و رهاسازی میوفاشیال بر حس عمقی، زاویه سر به جلو، خودکارآمدی، فاجعه‌انگاری درد و عواطف منفی در دانشجویان مبتلا به گردن‌درد مزمن غیراختصاصی است.
روش‌ها: در این مطالعه نیمه تجربی 34 زن مبتلا به گردن درد مزمن، به صورت داوطلبانه به عنوان نمونه اصلی انتخاب و به ­طور تصادفی به دو گروه ( 15 نفر) تقسیم شدند. گروه تجربی اول تمرینات رهاسازی فعال، گروه تجربی دوم تمرینات رهاسازی میوفاشیال به مدت 2 هفته، هر هفته سه جلسه و هر جلسه 30 دقیقه انجام دادند. 24 ساعت قبل از شروع پروتکل تمرینی، پیش ­آزمون و یک روز پس از اتمام پروتکل تمرینی، پس­ آزمون گرفته شد. بعد از مداخله، متغیرهای: حس عمقی با دستگاه شیب­سنج، زاویه سر به جلو با تصویربرداری، خود کارامدی با پرسشنامه خودکارامدی درد، فاجعه‌انگاری درد با مقیاس فاجعه‌انگاری درد، عواطف منفی (افسردگی، اضطراب و استرس) با مقیاس (افسردگی، اضطراب و استرس) ارزیابی شدند. برای تجزیه و تحلیل آماری، از آزمون‌های t زوجی برای مقایسه‌های درون گروهی و از تحلیل واریانس یک طرفه (ANOVA) برای مقایسه‌های بین گروهی استفاده شد.
یافته‌ها: نتایج نشان داد هر دو روش رهاسازی فعال و رهاسازی میوفاشیال موجب بهبود معنی‌دار در زاویه سر به جلو، حس عمقی گردن، افسردگی، اضطراب، استرس، خودکارآمدی درد و فاجعه‌انگاری درد شدند (0/001>P). همچنین، مقایسه بین‌گروهی بیانگر برتری رهاسازی فعال در اغلب شاخص‌ها نسبت به رهاسازی میوفاشیال بود.
نتیجه‌گیری: هر دو پروتکل تمرینی اثر قابل توجهی را در بهبود درد، حس عمقی، و عواطف منفی (افسردگی، اضطراب و استرس) زاویه سر به جلو، خود کارامدی، افراد داشته ­اند اما تمرین رهاسازی فعال اثر قابل توجه­تری به نسبت گروه تمرین رهاسازی میوفاشیال داشته است و می ‏تواند رویکرد بهتری برای درمان گردن درد مزمن غیر اختصاصی باشد.

کلیدواژه‌ها