تأثیر یک دوره تمرینات پلاریزه بر توان هوازی و عملکرد جودوکاران نیروهای مسلح استان لرستان

نوع مقاله : پژوهشی اصیل

نویسندگان

گروه تربیت بدنی، واحد خرم آباد، دانشگاه آزاد اسلامی، خرم آباد، ایران

چکیده

زمینه و هدف: جودو ورزشی نیازمند به عملکردهای فیزیولوژیک ویژه است. مشخص شده که توان هوازی در بهبود کارایی جودوکاران نقش مهمی دارد؛ لذا هدف از انجام پژوهش حاضر، تأثیر کوتاه ‌مدت تمرینات پلاریزه بر توان هوازی و عملکرد جودوکاران بود.
روش‌ها: در این  پژوهش که از نوع نیمه‌تجربی و کاربردی است. نمونه آماری شامل 24 جودوکار نیروهای مسلح استان لرستان (با میانگین سن 3/39 ± 19/7 سال، وزن 4/95 ± 66/29 کیلوگرم، قد 3/17 ± 176/33 سانتی‌متر) بود که به روش داوطلبانه و هدفمند در این پژوهش شرکت کرده و به طور تصادفی به 2 گروه همسان تجربی و کنترل تقسیم شدند. گروه تجربی به مدت 4 هفته پروتکل تمرین پلاریزه را انجام داد. درحالی‌که گروه کنترل تمرینات معمول خود را انجام دادند. ارزیابی توان هوازی با استفاده از تست یویو متناوب سطح یک، توان بی‌هوازی با استفاده از آزمون رست، ارزیابی چابکی با استفاده از آزمون ایلی نویز و ارزیابی اکسیژن مصرفی با استفاده از آزمون هاف - هلگراد انجام شد. جهت تجزیه‌وتحلیل داده‌ها از آزمون‌های شاپیرو-ویلک، لوین t همبسته، تحلیل کوواریانس در سطح معنی‌داری (0/05≥α) استفاده گردید.
یافته‌ها: نتایج نشان داد انجام تمرینات پلاریزه بر توان هوازی، توان بی‌هوازی، چابکی و اکسیژن مصرفی بیشینه آزمودنی­ها تأثیر معنی‌داری دارد (0/001 = P).
نتیجه‌گیری: باتوجه‌به این نتایج به نظر می­رسد تمرینات پلاریزه شیوه مفیدی جهت بهبود توان هوازی و عملکرد جسمانی جودوکاران به‌خصوص در نیروهای مسلح است.

کلیدواژه‌ها