فراظرفیت در بحران: درس‌هایی از پاسخ یک بیمارستان نظامی به پاندمی کووید-۱۹

نوع مقاله : پژوهشی اصیل

نویسندگان

مرکز تحقیقات مدیریت سلامت، دانشگاه علوم پزشکی بقیه الله (عج)، تهران، ایران

چکیده

زمینه و هدف: افزایش ظرفیت به معنای ارتقای توانایی ارائه خدمات بیمارستانی برای دستیابی به حداکثر توان در مواجهه با شرایط بحرانی است. دستیابی به این حداکثر توان، درگِرو تلفیقی از آماده‌سازی و ایجاد ظرفیت‌های پاسخگویی است. پژوهش حاضر با عنوان درس‌آموخته‌های فراظرفیت سامانه فرماندهی حادثه در یک بیمارستان منتخب نظامی در پاسخ به بحران کووید-۱۹ انجام شد.
روش‌ها: این پژوهش یک مطالعه کیفی از نوع تحلیل محتوای هدایت شده است. جامعه آماری شامل ۱۳ نفر از اعضای سامانه فرماندهی حادثه یک بیمارستان منتخب نظامی بود که به صورت هدفمند و با حداکثر تنوع انتخاب شدند. داده‌ها از طریق مصاحبه‌های انفرادی عمیق نیمه‌ساختاریافته جمع‌آوری و با استفاده از نرم‌افزار MAXQDA نسخه ۲۰۲۰ مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت.
یافته‌ها: تحلیل داده‌ها منجر به استخراج ۵ طبقه اصلی و پانزده زیرطبقه شد. این طبقات عبارت بودند از: ۱) فرماندهی حادثه (شامل زیرطبقات: طرح‌ریزی، اقتدار فرمانده، حمایت‌های بالادستی)، ۲) نیروی انسانی (شامل: حفظ و نگهداشت، سازماندهی و به‌کارگیری، آموزش و بهسازی)، ۳) تجهیزات (شامل: دارو و واکسن، تجهیزات مصرفی، تجهیزات تخصصی)، ۴) فضای فیزیکی (شامل: فضای عمومی، فضای تخصصی)، و ۵ سیستم (شامل: مدیریت هزینه، سیاست‌گذاری درمانی، سیاست‌گذاری غیردرمانی، و فناوری اطلاعات).
نتیجه‌گیری: با توجه به یافته‌ها، سامانه فرماندهی حادثه می‌تواند با مدیریت صحیح، از ظرفیت‌های موجود در این پنج بعد به صورت بهینه استفاده کند. مستندسازی این تجربیات و به اشتراک‌گذاری و آموزش آن‌ها به افراد، می‌تواند نقش موثرتری برای نیروها در مواجهه با حوادث و بلایای آینده فراهم آورد.

کلیدواژه‌ها