زمینه و هدف: دیسکنزی کتف یکی از اختلالات عملکردی کمربند شانهای است که با الگوهای حرکتی غیرطبیعی و اختلال در کنترل عصبی-عضلانی عضلات ثبات دهنده کتف همراه است، در بدنسازان به دلیل حرکات تکراری با وزنه های سنگین این اختلال منجر به عدم تعادل عضلانی و عملکرد ضعیف کتف میگردد. هدف این مطالعه، بررسی اثرات فوری کینزیوتیپ بر فعالیت الکترومایوگرافی عضلات ثباتدهنده کتف در بدنسازان مرد مبتلا به دیسکنزی نوع یک، دو و سه بود. روشها: آزمودنی های تحقیق 36 مرد بدنساز (میانگین سنی 25/13 سال) مبتلا به دیسکنزی نوع یک، دو و سه بودند که به صورت غیرتصادفی به سه گروه یکسان 12 نفره در هر گروه تقسیم شدند. فعالیت الکترومایوگرافی عضلات ذوزنقهای فوقانی (UT)، میانی (MT)، تحتانی (LT) و دندانهای قدامی (SA) در حرکات پلانک داینامیک باکش و قایقی به همراه چرخش خارجی شانه قبل و بعد از مداخله کینزیوتیپ اندازهگیری و نسبت به حداکثر انقباض ایزومتریک ارادی (MVIC) نرمالسازی شد. مداخله کینزیوتیپ طبق الگوی Tooth و همکاران انجام شد. دادهها پس آزمون با آنالیز واریانس مرکب تحلیل شدند. یافتهها: در هر دو حرکت پلانک داینامیک و قایقی،کینزیوتیپ منجر به کاهش معنادار فعالیت عضله ذوزنقهای فوقانی در هر سه نوع دیسکنزی شد (0/05>P). در هر سه گروه دیسکنزی، فعالیت عضلات ذوزنقه میانی و تحتانی در هر دو حرکت افزایش معنادار یافت (0/05>P). واکنش عضله دندانهای قدامی ناهمگون بود و تنها در برخی شرایط افزایش فعالیت معنادار نشان داد. در مقایسه بینگروهی در حرکت قایقی، گروه مبتلا به دیسکنزی نوع یک، نسبت به نوع دو، فعالیت بیشتری در عضله UT و فعالیت کمتری در عضله LT نشان داد (0/05>P). نتیجهگیری: کینزیوتیپ توانست بهطور فوری الگوی فعالیت عضلات ثباتدهنده کتف را در هر سه نوع دیسکنزی بهبود بخشد؛ با کاهش فعالیت عضلات بیش فعال و تسهیل عضلات مهار شده. با این حال، در عضله دندانهای قدامی اثربخشی محدودی مشاهده شد که بیانگر لزوم طراحی تیپگذاری اختصاصی و متناسب برای این عضله است.
)