بررسی آسیب‌های همراه با انواع شکستگی لگن ناشی از ترومای بلانت در بیماران بستری در بیمارستان‌های آموزشی اهواز

نوع مقاله : پژوهشی اصیل

نویسندگان

1 گروه آموزشی طب اورژانس، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی جندی شاپور اهواز، اهواز، ایران

2 گروه آموزشی آمار، دانشکده بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی جندی شاپور اهواز، اهواز، ایران

3 واحد توسعه تحقیقات بالینی، بیمارستان گلستان، دانشگاه علوم پزشکی جندی شاپور اهواز، اهواز، ایران

چکیده

زمینه و هدف: شکستگی لگن یکی از آسیب‌های پیچیده در حوادث تروماتیک بوده و حدود ۲ تا ۸ درصد از کل شکستگی‌ها را شامل می‌شود. به‌دلیل احتمال آسیب به ساختارهای حیاتی و اندام‌های داخلی، تشخیص دقیق نوع شکستگی و شناسایی آسیب‌های همراه، نقش مهمی در مدیریت درمانی و پیش‌آگهی بیماران دارد.
روش‌ها: این مطالعه به‌صورت گذشته‌نگر بر روی بیماران مبتلا به شکستگی لگن ناشی از تروما انجام شد که طی سال‌های ۱۳۹۷ تا ۱۳۹۹ به بیمارستان‌های آموزشی اهواز مراجعه کرده بودند. اطلاعات بیماران از پرونده‌های پزشکی استخراج و نوع شکستگی لگن بر اساس سیستم طبقه‌بندی Tile به سه نوع A ،B و C تقسیم‌بندی شد. همچنین، آسیب‌های همراه ثبت و تحلیل گردید. داده‌ها با استفاده از نرم‌افزار SPSS و آزمون‌های آماری مناسب مورد تجزیه‌وتحلیل قرار گرفتند.
یافته‌ها: نوع A شایع‌ترین نوع شکستگی با 63/2 درصد موارد بود، در حالی که نوع C با وجود شیوع کمتر (۱۰ درصد)، بیشترین میزان مرگ‌ومیر (14/8 درصد) را داشت. در مجموع، ۲۵ نوع آسیب همراه شناسایی شد که آسیب به صورت، اندام تحتانی و اندام فوقانی از شایع‌ترین‌ها بودند. تحلیل آماری نشان داد که بین نوع شکستگی و بروز آسیب‌های همراهی مانند شکستگی دنده، پنوموتوراکس، آسیب به ارگان‌های شکمی و ستون فقرات ارتباط معناداری وجود دارد (0/05>P). در نوع A آسیب به صورت و اندام تحتانی شایع‌تر بود، در حالی که نوع C با آسیب‌های شدیدتر همراه بود. هیچ ارتباط معناداری بین جنسیت، سن و مکانیسم آسیب با نوع شکستگی مشاهده نشد، اما نوع C با پیامدهای بالینی وخیم‌تر و مرگ‌ومیر بالاتری نسبت به سایر انواع همراه بود.
نتیجه‌گیری: شکستگی نوع C لگن با پیامدهای بالینی وخیم‌تر و مرگ‌ومیر بالاتری همراه است. یافته‌های این مطالعه می‌تواند در بهبود روند تشخیص، پایش و مدیریت بیماران دچار شکستگی لگن ناشی از تروما کاربرد داشته باشد.

کلیدواژه‌ها