مروری بر تاثیر انواع پروتکل تمرینی طی حرکات انتقالی در افراد دارای اسپرین مچ پا

نوع مقاله : مروری

نویسندگان

گروه بیومکانیک ورزشی، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه محقق اردبیلی، اردبیل، ایران

چکیده

زمینه و هدف: پژوهش‌های دهه‌های اخیر نشان می‌دهد، تمرینات توانبخشی تاثیر قابل­ توجهی بر بهبود عارضه‌های مربوط به مچ‌پا دارد. هدف از مطالعه حاضر، مروری بر تاثیر انواع پروتکل تمرینی طی حرکات انتقالی در افراد مبتلا به اسپرین مچ‌پا بود.
روش‌ها: مطالعه حاضر از نوع مروری بود. جستجوی مقالات به زبان فارسی و انگلیسی از سال 2007 تا 2023 بود، که در پایگاه­ های اطلاعاتی Web of Science ،ScienceDirect ،PubMed ،Scopus ،Civilica ،SID ،Magiran و Google Scholar انجام گرفت. در نهایت 18 مقاله در ارتباط با تاثیر انواع پروتکل تمرینی طی حرکات انتقالی در افراد مبتلا به اسپرین قسمت خارجی مچ پا مورد بررسی و تحلیل قرار گرفت.
یافته‌ها: بررسی نتایج مطالعات نشان داد که انعطاف‌پذیری عضلات ساق پا با افزایش دامنه حرکتی دورسی‌فلکشن مچ‌پا، به تسهیل فرآیند گام‌برداری در افراد مبتلا به اسپرین مچ‌پا کمک می‌کند. یافته­ های مربوط به ابزارهای حمایتی همانند تیپ حاکی از آن بود که استفاده از انواع تیپ در افراد مبتلا به اسپرین می‌تواند بر تعادل، عملکرد و دامنه حرکتی اثرات قابل قبولی داشته باشد. تمرینات در آب و خشکی به ­نحوی نشان از تاثیر مثبت بر فاکتورهای آمادگی جسمانی افراد مبتلا به اسپرین مچ پا داشت. مابقی مقالات اظهار داشتند که در صورت عدم توانبخشی مناسب منجر به ضعف تعادل و بروز آسیب­ های ثانویه خواهند شد.
نتیجه‌گیری: مطالعه مروری حاضر نشان داد که استفاده از کنزیوتیپ با رویکرد تمرینات حسی- عمقی می تواند اثرات مثبتی بر شاخص­ هایی همچون تعادل، درد و بهبود دامنه حرکتی داشته باشد.

کلیدواژه‌ها