تمرینات پلایومتریک یک راهبرد درمانی به‌منظور بهینه سازی سلامت استخوان: یک مرور روایتی

نوع مقاله : مروری

نویسندگان

1 کمیته تحقیقات دانشجویی، دانشگاه علوم پزشکی بقیه الله (عج)، تهران، ایران

2 مرکز تحقیقات فیزیولوژی ورزشی، پژوهشکده سبک زندگی، دانشگاه علوم پزشکی بقیه الله (عج)، تهران، ایران

3 گروه بیماری‌های داخلی، دانشگاه علوم پزشکی بقیه الله (عج)، تهران، ایران

چکیده

زمینه و هدف: سلامت سیستم اسکلتی بدن تحت تأثیر عوامل ژنتیکی و محیطی مانند تغذیه، خواب و فعالیت بدنی قرار دارد. فعالیت بدنی بر توده استخوانی تأثیر می‌گذارد و حداکثر تراکم مواد معدنی استخوان (BMD) در دوران نوجوانی حاصل می‌شود. این عامل ممکن است مهمترین فاکتور در پیشگیری از پوکی استخوان در سنین بالاتر باشد. بنابراین، هدف این مطالعه مروری، بررسی تأثیر تمرینات پلایومتریک بر سلامت استخوان است.
روش‌ها: این مطالعه یک مرور روایتی است. اعتبار پژوهش با جستجو مطالعات مرتبط چاپ ­شده در بانک‌های اطلاعاتی Google Scholar ،Science Direct ،Scopus ،PubMed و Magiran در محدوده زمانی سال‌های 2000 تا 2024 تعیین شد. از کلید واژه‌های bone mineral density ،plyometric training ،bone health و معادل فارسی آن‌ها (تراکم معدنی استخوان، تمرینات پلایومتریک و سلامت استخوان) و ترکیبی از آن‌ها بر اساس سرعنوان‌های عناوین پزشکی (Mesh) استفاده گردید و بررسی نهایی روی 35 مقاله با ارتباط مستقیم صورت پذیرفت.
یافته‌ها: با بررسی عملکرد استخوان به‌دنبال اجرا این تمرینات در مطالعات مختلف، اطلاعات متفاوتی برای مکانیسم تقویت استخوان عنوان شده است. به‌نظر می‌رسد تمرینات پلایومتریک روشی ایمن و کارآمد جهت افزایش BMD در افراد در دامنه سنی مختلف است. نتایج پژوهش‌ها نشان داد این تمرینات بر افزایش مواد معدنی استخوان و بهبود تراکم مواد استخوان‌های بدن تاثیر قابل توجهی دارد. به نظر می‌رسد شدت و نوع تمرین ورزشی، بیشترین تاثیرگذاری را بر سیستم استخوانی داشته و این اثر تا ماه‌ها پس از اتمام مداخله باقی می‌ماند.
نتیجه‌گیری: تمرینات پلایومتریک می‌توانند به عنوان راهبرد تمرینی موثر جهت سلامت سیستم استخوان بندی افراد سالم به کار گرفته شوند.

کلیدواژه‌ها