دانشگاه علوم پزشکی بقیه الله (عج)طب نظامی1735-1537221020221026Shahid Fatemi Field Hospital Services for Patients with COVID-19 in Bandar Abbas, Iranخدمات‌رسانی بیمارستان صحرایی شهید فاطمی به بیماران مبتلا به کووید-19 در بندرعباس991992100099610.30491/JMM.22.10.991FAسید علیموسوی زاده جزائریمرکز تحقیقات طب دریا، تهران، ایرانJournal Article20221026Letterسرمقالهhttps://militarymedj.bmsu.ac.ir/article_1000996_1c126ba3d59730705d0ba427ce4f9787.pdfدانشگاه علوم پزشکی بقیه الله (عج)طب نظامی1735-1537221020221026Efficacy of 3-Layer Felt Masks Containing Polypropylene Membranes in Particle Filtration with SARS-CoV-2 Size Rangeکارایی ماسک‌های نمدی 3 لایه حاوی غشاء های پلی پروپیلن در فیلتراسیون ذرات با محدوده سایز کروناویروس9931000100099710.30491/JMM.22.10.993FAمحمد حسینبهشتیعلیتاج پورعلیعالمیعلیفیروزیمصطفیجعفری زاوهمریمبرهانی0000-0002-5823-3371اکرمتبریزیگروه بهداشت حرفه ای، دانشکده بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی تهران، تهران، ایرانJournal Article20221026Background and Aim: The use of a mask is an effective measure to reduce the transmission of Covid-19. Today, due to the lack of N95 masks and medical masks with good performance, felt masks are widely used due to their ease of manufacture and low cost. The aim of this study was to determine the effectiveness of 3-layer felt masks containing polypropylene membranes in filtering particle size in the SARS-CoV-2 range.
Methods: In this study, a 3-layer felt mask was designed. For production, materials were selected that are currently available in the market and are used by manufacturers for the bulk production of the mask. Polypropylene fabric was used as the first and third layers of the outer part of the mask and the middle layer was made of felt with a pore size of about 400 nm. The efficiency of the mask in the filtration of particles of different sizes was measured according to BS EN149 standard at a flow rate of 30 liters per minute.
Results: The efficiency of the felt mask for particle filtration with a size of 300 nm, which is approximately equal to the size of the SARS-CoV-2, is in the range of 11 to 25%. While the efficiency of the mask in the filtration of particles with a size of 500 nm is about 13 to 32%. The efficiency of this mask in filtering particles with a diameter of 10 microns increased by an average of 83%. The average efficiency of the mask in particle filtration with sizes of 0.3, 0.5, 1, 2.5, 5 and 10 micrometers is equal to 18, 22, 33, 50, 66 and 83%, respectively, and the average pressure drop is equal to 4 Pascal.
Conclusion: The findings of the present study showed that the use of a felt mask with such a design and structure to prevent Covid-19 is not effective enough and may even increase the prevalence of the disease by creating false confidence in individuals. Due to the widespread use of felt masks in the community, improving the filtration capability of this mask for particles smaller than 500 nm and also modifying the surface and structure of the mask by hydrophilizing polypropylene fibers inside the mask can play an important role in reducing the prevalence of Covid-19.زمینه و هدف: استفاده از ماسک یک اقدام موثر برای کاهش انتقال بیماری کووید-19 است. امروزه به دلیل کمبود ماسک N95 و ماسک‌های پزشکی با کارایی مناسب، ماسک‌های نمدی به علت راحتی ساخت و هزینه پایین به‌طور گسترده استفاده می‌شود. هدف از این مطالعه تعیین کارایی ماسک‌های نمدی 3 لایه حاوی غشاء پلی پروپیلن در فیلتراسیون ذرات با سایز در محدوده کروناویروس است.
روشها: در این مطالعه یک نمونه ماسک نمدی 3 لایه طراحی شد. برای ساخت ماسک موادی انتخاب شد که در شرایط حاضر در بازار موجود بوده و توسط تولیدکنندگان برای تولید عمده ماسک مورد استفاده قرار می‌گیرند. از پارچه پلی پروپلین به‌عنوان اولین و سومین لایه از بخش بیرونی ماسک استفاده شد و لایه وسط از جنس نمد با پورسایز حدوداً 400 نانومتر ساخته شد. کارایی ماسک در فیلتراسیون ذرات با سایزهای مختلف بر اساس استاندارد BS EN149 و در دِبی 30 لیتر بر دقیقه اندازه‌گیری شد.
یافته‌ها: راندمان ماسک نمدی طراحی شده در فیلتراسیون ذرات با سایز nm300 که حدوداً برابر سایز ویروس کووید-19 است، در محدوده 11 تا 25% قرار دارد. درصورتی که کارایی ماسک در فیلتراسیون ذرات با سایز nm500 حدوداً بین 13 تا 32% می‌باشد. کارایی این ماسک در فیلتراسیون ذرات با قطر 10 میکرون بطور میانگین تا 83 درصد افزایش یافت. میانگین راندمان ماسک مورد بررسی در فیلتراسیون ذرات با سایزهای 0/3، 0/5، 1، 2/5، 5 و 10 میکرومتر به ترتیب برابر با 18، 22، 33، 50، 66 و 83 درصد و میانگین افت فشار برابر با 4 پاسکال بود.
نتیجه‌گیری: نتایج مطالعه حاضر نشان داد استفاده از ماسک نمدی با چنین طراحی و ساختاری جهت پیشگیری از ابتلا به کووید-19 دارای کارایی کافی نبوده و حتی ممکن است با ایجاد اطمینان کاذب در افراد منجر به افزایش شیوع این بیماری گردد. با توجه به استفاده گسترده از ماسک نمدی در جامعه، بهبود قابلیت فیلتراسیون این ماسک برای ذرات با سایز پایین‌تر از 500 نانومتر و همچنین اصلاح سطح و ساختار ماسک با آبدوست کردن الیاف پلی پروپیلن بخش داخلی ماسک می‌تواند در کاهش شیوع کووید-19 نقش مهمی داشته باشد.https://militarymedj.bmsu.ac.ir/article_1000997_6c6d90a21cf2e2c9fb91ec9856f72cc9.pdfدانشگاه علوم پزشکی بقیه الله (عج)طب نظامی1735-1537221020221026The Role of Cultural Intelligence and Conflict Resolution in Predicting Sports Success of Iranian Paralympic Athletes: Presenting a Structural Equation Modelنقش هوش فرهنگی و حل تعارض در پیش‌بینی موفقیت ورزشی ورزشکاران پارالمپیک ایران: ارائه مدل معادلات ساختاری10011012100099810.30491/JMM.22.10.1001FAعلیرضامختاری هماهمی، دانشکده تربیت بدنی و علوم ورزشی، واحد اصفهان (خوراسگان)، دانشگاه آزاد اسلامی، اصفهان، ایرانزهرهمشکاتیدانشکده تربیت بدنی و علوم ورزشی، واحد اصفهان (خوراسگان)، دانشگاه آزاد اسلامی، اصفهان، ایرانرخسارهبادامی، دانشکده تربیت بدنی و علوم ورزشی، واحد اصفهان (خوراسگان)، دانشگاه آزاد اسلامی، اصفهان، ایرانJournal Article20221026Background and Aim: The Paralympic Games are a major international multi-sport event for athletes with physical disabilities or intellectual impairments. The current study develops a model of the effect of cultural intelligence on conflict resolution and the success of Iranian Paralympic athletes.
Methods: This is a descriptive correlational study. Participants in this study were 124 athletes with disabilities (81 men, 43 women) in 12 sport disciplines that were selected using the convenience sampling method from the participants in the 2018 Asian Paralympic Games (Jakarta) and the 2019 World and Asian Championships, which resulted in a quota for 2020 Paralympic Games (Tokyo). To collect data, the Cultural Intelligence Scale proposed by Ang and Early (2004), Conflict Resolution presented by Weeks (1994), and Fisher (1991), and Sporting Success Questionnaire (2015) of Vaez Mosavi was used. To assess the research model based on the conceptual model, the multivariate regression analysis method and structural equation modeling were used in SPSS23 and AMOS 22 software, respectively.
Results: The model of the effect of cultural intelligence on conflict resolution and success of Iranian Paralympic athletes has a good fit. Cultural intelligence has a significant positive effect on conflict resolution ability (p <0.05) and by increasing cultural intelligence, the conflict resolution ability increases in athletes. Additionally, the conflict resolution ability has a significant positive effect on sporting success (P<0.05), and by increasing the conflict resolution ability, sporting success increases in athletes.
Conclusion: The conflict resolution ability completely mediates the effect of the cultural intelligence on sporting success, and by increasing cultural intelligence, the conflict resolution ability increases in athletes, so their sporting success increases.زمینه و هدف: پارالمپیک یک رویداد مهم بین‌المللی چند ورزشی برای ورزشکاران دارای معلولیت جسمی یا نقص ذهنی است. تحقیق حاضر به ارائه مدل اثر هوش فرهنگی بر توانایی حل تعارض و موفقیت ورزشکاران پارالمپیک ایرانی می پردازد.
روشها: این پژوهش از نوع توصیفی- همبستگی است. شرکت کنندگان این مطالعه 124 ورزشکار معلول (81 مرد، 43 زن) در 12 رشته ورزشی بودند که به طور در دسترس از بین شرکت کنندگان در مسابقات پارالمپیک آسیایی 2018 (جاکارتا) و مسابقات جهانی و آسیایی 2019 که منجر به کسب سهمیه مسابقات پارالمپیک 2020 (توکیو) شد، انتخاب شدند. جهت گردآوری داده ها از پرسشنامه های هوش فرهنگی انگ و ارلی (2004)، حل تعارض ویکز (1994) و فیشر (1991) و موفقیت ورزشی واعظ موسوی (1394) استفاده شد. به منظور ارزیابی الگوی پژوهش، بر اساس مدل مفهومی از روش تحلیل رگرسیون چند متغیره با نرم‌افزار SPSS-23 و مدل سازی معادلات ساختاری از نرم افزار AMOS22 استفاده گردید.
یافته ها: الگوی تأثیر هوش فرهنگی بر توانایی حل تعارض و موفقیت ورزشکاران پارالمپیک ایرانی از برازش مطلوب برخوردار است. هوش فرهنگی بر توانایی حل تعارض تأثیر مثبت معناداری دارد (05/0>p < /span>) و با افزایش هوش فرهنگی، توانایی حل تعارض در ورزشکاران افزایش می یابد. علاوه بر این، توانایی حل تعارض بر موفقیت ورزشی تأثیر مثبت معناداری داشت (05/0>p < /span>) و با افزایش توانایی حل تعارض، موفقیت ورزشی نیز در ورزشکاران افزایش می یابد.
نتیجه گیری: توانایی حل تعارض میانجی کننده کامل تأثیر هوش فرهنگی بر موفقیت ورزشی است و با افزایش هوش فرهنگی، توانایی حل تعارض در ورزشکاران افزایش یافته و در نتیجه موفقیت ورزشی آنها بیشتر می شود.https://militarymedj.bmsu.ac.ir/article_1000998_cfda19a8fc78ba7016087fa126c2ac0e.pdfدانشگاه علوم پزشکی بقیه الله (عج)طب نظامی1735-1537221020221026Designing a Management Dashboard for Healthcare Professionals and Managers in the COVID-19 Epidemicطراحی داشبورد ویژه مدیران و کادر درمان در اپیدمی کووید-1910131024100099910.30491/JMM.22.10.1013FAشکوفهخواجه گودریدانشکده مهندسی شهید نیکبخت، دانشگاه سیستان و بلوچستانمحبعلیرهدارگروه مهندسی صنایع، دانشکده مهندسی شهید نیکبخت، دانشگاه سیستان و بلوچستان، زاهدان، ایرانJournal Article20221026Background and Aim: Access to integrated information, up-to-date statistics, and timely diagnosis of the disease will help managers and health care providers to manage the crisis caused by the COVID-19 epidemic. In the present study, a management dashboard was designed by determining the key performance indicators of COVID-19.
Methods: In the first step, using scientific articles published between 2019 and 2020, the most important symptoms of COVID-19 patients were identified, and demographic characteristics were considered as key performance indicators. In the next step, the data entry method was determined in such a way that after entering the patient data in the dashboard, it is possible to make a decision about his/her infection with Covid-19 and also to examine the statistics of patients by age, sex and time of infection. Finally, using Excel 2016 and QlikView software, the proposed dashboard was designed in two parts: monitoring and diagnostics.
Results: Four COVID-19 diagnostic methods including epidemiological history, clinical signs, chest CT images and laboratory diagnosis were considered as components of the diagnostic dashboard and for each of them, related key indicators were identified. In the monitoring dashboard, statistics on patients, age, gender and time of onset were included as key performance indicators.
Conclusion: Due to the diagnostic dashboard's ability to integrate data about COVID-19, medical staff is able to make decisions in less time and with fewer mistakes. The managment and leadership team can also manage the crisis through the suitable allocation of resources by receiving up-to-date statistics and making the right decisions.زمینه و هدف: دسترسی به اطلاعات یکپارچه، آمار به‌روز و نیز تشخیص به‌موقع مبتلایان، به مدیران و کادر درمانی در راستای مدیریت بحران ناشی از اپیدمی کووید-19، کمک شایانی می‌نماید. در تحقیق حاضر از طریق تعیین شاخص‌های کلیدی عملکرد کووید-19، داشبوردی مدیریتی طراحی شد.
روشها: در مرحله نخست با استفاده از مقالات علمی منتشرشده طی سال‌های 2019 تا 2020، مهم‌ترین علائم مبتلایان به کووید-19، شناسایی شد و به همراه ویژگی‌های جمعیت‌شناسی به عنوان شاخص کلیدی عملکرد در نظر گرفته شد. در مرحله بعد نحوه ورود داده‌ها به گونه‌ای تعیین گردید که پس از ورود اطلاعات بیمار در داشبورد، بتوان در مورد ابتلای او به کووید-19 تصمیم‌گیری نموده و همچنین آمار مربوط به مبتلایان را به تفکیک سن، جنسیت و زمان ابتلا بررسی کرد. در نهایت با استفاده از نرم‌افزارهای Excel 2016 و QlikView داشبورد پیشنهادی در دو بخش نظارتی و تشخیصی طراحی گردید.
یافته‌ها: چهار روش تشخیص کووید-19 شامل پیشینه اپیدمیولوژیک، علائم بالینی، تصاویر CT قفسه سینه و تشخیص آزمایشگاهی به عنوان اجزای تشکیل‌دهنده داشبورد تشخیصی درنظر گرفته شد و برای هر کدام، شاخص‌های کلیدی مرتبط شناسایی گردید. در داشبورد نظارتی نیز آمار مربوط به مبتلایان، سن، جنسیت و زمان ابتلای آنها به عنوان شاخص کلیدی عملکرد لحاظ شد.
نتیجه‌گیری: با توجه به قابلیت داشبورد تشخیصی در یکپارچه‌سازی اطلاعات مربوط به کووید-19، کادر درمانی قادرند تا در زمان کوتاه‌تر و با خطای کم‌تر در مورد ابتلای به بیماری تصمیم گیرند. تیم مدیریت و رهبری نیز می‌توانند با دریافت آمار به‌لحظه مبتلایان و اخذ تصمیمات درست، بحران ناشی از شیوع این بیماری را از طریق تخصیص صحیح منابع مدیریت کنند.https://militarymedj.bmsu.ac.ir/article_1000999_0b5c02e5bb6fca68f7a7e9bf08831065.pdfدانشگاه علوم پزشکی بقیه الله (عج)طب نظامی1735-1537221020221026The Effect of Side-Cutting Maneuver with and without Anticipating an Increase of Risk Factors of Anterior Cruciate Ligament Injury: Lower Limbs Kinematic Analysisتأثیر حرکت برش جانبی با و بدون پیش‌بینی در افزایش عوامل خطرزای آسیب لیگامنت صلیبی قدامی: تجزیه و تحلیل کینماتیکی اندام تحتانی10251032100100010.30491/JMM.22.10.1025FAحامدعبدلیدانشگاه شهید باهنر کرمانمحمدتقیامیری خراسانیدانشکده تربیت بدنی و علوم ورزشی دانشگاه شهید باهنر کرمان، کرمان، ایرانعبدالحمیددانشجودانشگاه شهید باهنر کرمانJournal Article20221026Background and Aim: Lack of attention to biomechanical parameters during sports maneuvers, especially unpredictable maneuvers can be one of the reasons for athletes' injuries in sports fields. The aim of this study was to compare the kinematic parameters of the lower limb in side-cutting maneuver with and without anticipation in male football players.
Methods: In the present quasi-experimental study, 20 male volunteer football players with a mean age of 21±1.3 years, weight 69±9.2 kg, and height 176.3±7.2 cm participated. In order to record the performance of football players in 3D, 6 optoelectric motion analyzer cameras with a sampling frequency of 200 Hz were used, and the best performance was used to analyze the data.
Results: Unpredictable side cut maneuver significantly reduced knee joint flexion (p = 0.002). Also, there were no significant changes in hip flexion, ankle dorsiflexion and knee valgus between two unpredictable and predictable side cut maneuvers (p <0.05).
Conclusion: It can be concluded, unpredictable maneuvers caused changes in knee joint flexions’ kinematics during the side-cutting maneuver. Therefore, we can benefit from unpredictable exercises alongside other training programs to decrease knee joint injury during sports tournaments.زمینه و هدف: عدم توجه به پارامترهای بیومکانیکی حین اجرای مانورهای ورزشی به‌ویژه مانورهای غیرقابل پیش‌بینی می‌توانند از دلایل آسیب ورزشکاران در محیط‌‌های ورزشی باشند. هدف از انجام پژوهش حاضر مقایسه پارامترهای کینماتیکی اندام تحتانی در اجرای حرکت برش جانبی با و بدون پیش‌بینی در بازیکنان فوتبال مرد بود.
روشها: در مطالعه نیمه تجربی حاضر، 20 بازیکن فوتبال مرد داوطلب با میانگین سن 1/3±21 سال، وزن 9/2±69 کیلوگرم، قد 7/2±176/3 سانتی‌متر حضور داشتند. به‌منظور ثبت سه بعدی اجرای ورزشکاران از 6 دوربین اپتوالکتریک موشن آنالایزر با فرکانس نمونه‌برداری 200 هرتز استفاده شد، و بهترین اجرا جهت تجزیه و تحلیل داده‌ها مورد استفاده قرار گرفت.
یافته‌ها: مانور برش جانبی غیرقابل پیش‌بینی به‌طور معناداری میزان فلکشن مفصل زانو را کاهش داد (002/0= p < /span>). همچنین در فلکشن مفصل ران، دورسی فلکشن مچ پا و والگوس زانو بین دو مانور برش جانبی غیرقابل پیش‌بینی و قابل پیش‌بینی تغییرات معنادار نبود (05/0<p < /span>).
نتیجه‌گیری: با توجه به نتایج بدست آمده مانورهای غیرقابل پیش‌بینی در تحقیق حاضر منجر به تغییر کینماتیک مفصل زانو (فلکشن) حین اجرای مانور برش جانبی گردید، بنابراین می توان در کنار سایر برنامه‌های تمرینی از تمرینات غیرقابل پیش‌بینی جهت کاهش آسیبهای مفصل زانو حین اجرای مسابقات ورزشی سود برد.https://militarymedj.bmsu.ac.ir/article_1001000_f57a9f7f9a44bd55a1084a5f42315f2d.pdfدانشگاه علوم پزشکی بقیه الله (عج)طب نظامی1735-1537221020221026Comparison of Job Satisfaction of Nurses in Two Hospitals Affiliated by the Armed Forces in Tehran, Iran in 2018مقایسه رضایت شغلی پرستاران در دو بیمارستان نیروهای مسلح شهر تهران در سال 139710331043100100110.30491/JMM.22.10.1033FAمهدیصادقی کرتویجیدانشجوی کارشناسی ارشد پرستاری کودکان، دانشکده پرستاری، دانشگاه علوم پزشکی بقیه ا.. (عج)فخرالدینفیضیدانشکده پرستاری و مرکز تحقیقات آترواسکلروزیس، دانشگاه علوم پزشکی بقیه ا.. (عج)، تهران، ایرانJournal Article20221026Background and Aim: One of the key issues for military hospitals is to evaluate the job satisfaction of nurses. The aim of this study was to compare the job satisfaction of nurses in two hospitals of the Armed Forces.
Methods: This descriptive-analytical study was performed on 290 nurses working in two hospitals of the Armed Forces in Tehran, Iran in 2018. Data were collected by demographic information questionnaire and Smith’s job satisfaction questionnaire named Job Description Index (JDI) by the self-report method. Data were analyzed using SSPS-22 software.
Results: The mean score of job satisfaction of nurses in hospitals No. 1 and No. 2 was 233.5±30.2 and 230.5±40.7, respectively, which was not significantly different. In terms of job satisfaction dimensions, nurses of hospital No. 1 had higher scores for the dimensions of "nature of work" (P<0.03), "salary" (P<0.001) and "promotion" (P<0.02) than other. In contrast, the scores of "colleagues" (P<0.004) and "supervision" (P<0.001) in nurses of hospital No. 2 were significantly higher than nurses of hospital No 1.
Conclusion: Considering that the job satisfaction of military nurses was moderate in both hospitals, it is necessary that some measurements should be considered by managers and decision-makers to increase job satisfaction.زمینه و هدف: یکی از مسائل کلیدی مورد توجه بیمارستان‌های نظامی، ارزیابی وضعیت رضایت شغلی پرستاران نظامی است. پژوهش حاضر با هدف مقایسه رضایت شغلی پرستاران در دو بیمارستان نیروهای مسلح انجام شد.
روشها: این مطالعه توصیفی-تحلیلی بر روی 290 پرستار شاغل در دو بیمارستان نیروهای مسلح شهر تهران در سال 1397 انجام شد. داده‌ها با پرسشنامه اطلاعات جمعیت‌شناختی و پرسشنامه رضایت شغلی اسمیت (Smith) به شیوه خودگزارش‌دهی جمع‌آوری شد. داده‌ها با استفاده از نرم‌افزار SSPS-22 تجزیه و تحلیل شد.
یافته‌ها: میانگین نمره رضایت شغلی پرستاران در بیمارستان‌های شماره 1 و شماره 2 به ترتیب 30/2 ± 233/5 و 40/7 ± 230/5 بود که تفاوت معنادار نبود. در زمینه ابعاد رضایت شغلی، پرستاران بیمارستان شماره 1 نمره بالاتری برای ابعاد «ماهیت کار» (0.03P<)، «حقوق» (0.001>P < /span>) و «ارتقاء» (0.02P<) نسبت به پرستاران بیمارستان شماره 2 داشتند. در مقابل، نمره ابعاد «همکاران» (0.004P<) و «سرپرستی» (0.001>P < /span>) در پرستاران بیمارستان شماره 2 به‌طور معناداری بیشتر از پرستاران بیمارستان شماره 1 بود.
نتیجه‌گیری: با توجه به این‌که در هر دو بیمارستان رضایت شغلی پرستاران در سطح متوسط بود، ضروری است که اقدامات لازم توسط مدیران و تصمیم‌گیرندگان جهت افزایش رضایت شغلی پرستاران در نظر گرفته شود.https://militarymedj.bmsu.ac.ir/article_1001001_8cf466d246c3b48787bb539981637557.pdfدانشگاه علوم پزشکی بقیه الله (عج)طب نظامی1735-1537221020221026The Impact of Interprofessional Spiritual Health Education on Military Students' Lifestyleتأثیر آموزش بین‌حرفه‌ای سلامت معنوی بر سبک زندگی دانشجویان نظامی10441053100100210.30491/JMM.22.10.1044FAیزداناحمدیمربی،ایران،تهران،دانشگاه علوم پزشکی ارتش، ،دانشکده پرستاری،حسینباباتبار درزیمرکز تحقیقات آتروسکلروز و گروه هوشبری و فوریتها، دانشکده پرستاری، دانشگاه علوم پزشکی بقیه الله (عج)، تهران، ایرانمینواسدزندیمربی،ایران،تهران،دانشگاه علوم پزشکی بقیه ا...، ،دانشکده پرستاری،مجتبیسپندیدانشیار، مرکز تحقیقات بهداشت نظامی، پژوهشکده سبک زندگی، دانشگاه علوم پزشکی بقیه ا... (عج)، تهران، ایرانJournal Article20221026Background and Aim: A healthy lifestyle is a valuable resource for reducing health problems and promoting health, and improving the quality of life. In the present study, the effect of interprofessional spiritual health education on the lifestyle of military students was determined.
Methods: This quasi-experimental study was conducted between March 2018 and June 2019. A total of 110 final senior nursing and paramedical students studying at Aja University of Medical Sciences were randomly selected and assigned to two groups of control and intervention. Spiritual health educational intervention was performed in the form of 2 workshops (4 to 6 hours) for the intervention group. Standard questionnaires of spiritual health and health-promoting lifestyle were completed in pre-test and post-test by both groups.
Results: The findings indicate a significant effect of interprofessional spiritual health education on the lifestyle of military students. The highest effect for the variable of responsibility for health and nutrition with the observed effect was 0.49 and the least effective for the variable of interpersonal relationships with the observed t was 0.10.
Conclusion: Considering the significant effect of interprofessional spiritual health education on students' lifestyle, it is necessary for education officials to take serious action to review and update the content and curricula and to include the topic of "spiritual health”.زمینه و هدف: شیوه زندگی سالم منبعی ارزشمند برای کاهش مشکلات بهداشتی و ارتقای سلامت، و بهبود کیفیت زندگی است. در مطالعه حاضر تأثیر آموزش بین حرفه‌ای سلامت معنوی بر سبک زندگی دانشجویان نظامی تعیین شد.
روشها: پژوهش حاضر از نوع مداخله‌ای نیمه تجربی و در بازه زمانی بین اسفند ماه 1397 تا خرداد ماه سال 1398 انجام شد. تعداد 110 نفر از دانشجویان سال آخر پرستاری و پیراپزشکی مشغول به تحصیل در دانشگاه علوم پزشکی آجا به طور تصادفی انتخاب شدند و در دو گروه کنترل و مداخله تخصیص یافتند. مداخله آموزشی سلامت معنوی بصورت 2 کارگاه آموزشی (4 تا 6 ساعته)، برای گروه مداخله انجام شد. پرسشنامه‌های استاندارد سلامت معنوی و سبک زندگی ارتقاء دهنده سلامت در مرحله پیش و پس آزمون توسط هر دو گروه تکمیل شد.
یافته‌ها: نتایج به دست آمده نشانگر تأثیر معنادار آموزش بین حرفه‌ای سلامت معنوی بر سبک زندگی دانشجویان نظامی می‌باشد. بیشترین تأثیرگذاری برای متغیر مسئولیت پذیری در مورد سلامت و تغذیه با میزان اثر مشاهده شده 0/49 و کمترین میزان تأثیرگذاری برای متغیر روابط بین فردی با میزان t مشاهده شده 0/1 بود.
نتیجه‌گیری: با توجه به تأثیر معنادار آموزش بین‌حرفه‌ای سلامت معنوی بر سبک زندگی دانشجویان لازم است مسئولین امر آموزش، جهت بازنگری و به روز کردن محتوا و برنامه های آموزشی درسی و گنجاندن مبحث "سلامت معنوی" اقدام جدی به‌عمل آورند.https://militarymedj.bmsu.ac.ir/article_1001002_b22d708d4b108f7575773beb2c5acd84.pdfدانشگاه علوم پزشکی بقیه الله (عج)طب نظامی1735-1537221020221026Identifying Information Security Risk Components in Military Hospitals in Iranشناسایی مولفه‌های ریسک امنیت اطلاعات در بیمارستان‌های نظامی در ایران10541064100100310.30491/JMM.22.10.1054FAمریمیعقوبیپارسابیاتموسسه آموزش عالی ارشاد دماوند، تهران، ایراناکرمپرندهسید مرتضیحسینی شکوهJournal Article20221026Background and Aim: Information systems are always at risk of information theft, information change, and interruptions in service delivery. Therefore, the present study was conducted to develop a model for identifying information security risk in military hospitals in Iran.
Methods: This study was a qualitative content analysis conducted in military hospitals in Iran in 2019. The sample consisted of 8 experts in the field of health information. Data were collected through semi-structured interviews. Data were analyzed using framework analysis and MAXQDA 12 software.
Results: Data analysis resulted in the extraction of 78 codes and 16 categories in 7 themes (management in information security, patient information security, information security in organizational resources, organize in information security, communication in information security, monitoring, and control, equipment security). Information security in organizational resources has the highest number of codes and the management in information security and communication in information security have the least number of codes.
Conclusion: Health care organization's security programs, especially in military hospitals faced with many challenges, the first step of which is to identify potential risks and threats. Then develop policies, guidelines, and programs to eliminate or reduce these threats.زمینه و هدف: سیستم‌های اطلاعاتی همواره در خطر سرقت اطلاعات، تغییر اطلاعات و ایجاد وقفه در ارایه خدمات می‌باشند. پژوهش حاضر به‌منظور تدوین الگوی شناسایی ریسک امنیت اطلاعات در بیمارستان‌های نظامی ایران انجام شد.
روشها: این مطالعه یک بررسی کیفی از نوع تحلیل محتوا در سال 1398 بود. جامعه پژوهش 8 نفر از صاحب نظران در حوزه اطلاعات سلامت بودند. جمع‌آوری اطلاعات به روش مصاحبه نیمه ساختار یافته صورت گرفت. تحلیل داده‌ها با استفاده از روش تحلیل چارچوب و بکارگیری نرم‌افزار MAXQDA 12 انجام شد.
یافته‌ها: تحلیل داده‌ها منجر به استخراج 78 کد و 16 طبقه در 7 مقوله (مدیریت در امنیت اطلاعات، امنیت اطلاعات بیمار، امنیت اطلاعات در منابع سازمانی، سازماندهی در امنیت اطلاعات، ارتباطات در امنیت اطلاعات، نظارت و کنترل، امنیت تجهیزات) شد. مقوله امنیت اطلاعات در منابع سازمانی دارای بیشترین تعداد کد و دو مقوله مدیریت در امنیت اطلاعات و ارتباطات در امنیت اطلاعات کمترین تعداد کد را به خود اختصاص دادند.
نتیجه‌گیری: برنامه امنیتی سازمان مراقبت بهداشتی به‌ویژه در بیمارستان‌های نظامی با چالش‌های بسیاری مواجه است که در گام اولِ مواجه با آن، شناسایی ریسک ها و تهدیدات است. سپس بایستی خط مشی، دستورالعمل و برنامه‌هایی برای رفع یا کاهش این تهدیدات تدوین گردد.https://militarymedj.bmsu.ac.ir/article_1001003_eb51e116edb88d0599ce04ac4ae8acdf.pdfدانشگاه علوم پزشکی بقیه الله (عج)طب نظامی1735-1537221020221026Outcomes and Complications of Primary Closure of Wounds in the War Wounded Referred to a Hospital in Tehran in 2017نتایج و عوارض ترمیم اولیه زخمهای جنگی در مجروحین ارجاع داده شده به بیمارستانی در تهران در سال 139610651072100100410.30491/JMM.22.10.1065FAسلیمانحیدریدانشگاه بقیه الله تهرانحامدقلی زادهگروه جراحی عمومی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی بقیه االله، تهران، ایرانعلیحاجی هاشمیدانشگاه بقیه الله تهرانJournal Article20221026Background and Aim: In most studies, in the treatment of war wounds, debridement and delayed wound healing have been suggested and there has been no emphasis on initial wound closure. The aim of this study was to determine the outcomes and complications of primary closure of wounds in war-wounded referred to a hospital in Tehran, Iran.
Methods: In this cross-sectional study, 102 war-wounded with initial wound closure transferred to a hospital in Tehran, Iran during the first six months of 2018 were studied. Information about wound characteristics in terms of wound formation factor, wound formation time to initial healing, wound length, repair complications and outcomes of initial closure were done.
Results: 102 war-wounded were men with a mean age of 28.2±5.7 years. The most common cause of trauma was shotgun (fragment) in 39 patients (64.4%). The mean time interval to transfer to the district hospital was 5.5±1.3 days. The most common complication after initial closure in all injuries of different parts of the body was lower extremity ulcer of 22patients (45.8%) with ecchymosis. There was no significant relationship between wound closure time and complications of healing.
Conclusion: According to the results, when the wounds of war are not contaminated, the initial closure of the wound in the early hours will result in favorable healing and reduce complications among the wounded. However, it is necessary for military medicine officials to pay special attention to the management and appropriate measures in order to improve the medical care of war wounded.زمینه و هدف: در اکثر مطالعات، در نحوه مواجهه با زخمهای جنگی پیشنهاد به دبریدمان و ترمیم تاخیری زخم شده و تاکیدی بر ترمیم اولیه زخمها نبوده است. هدف از انجام مطالعه حاضر، تعیین نتایج و عوارض ترمیم اولیه زخمهای جنگی در مجروحین ارجاعی به یکی از بیمارستان‌های تهران بود.
روشها: در این مطالعه مقطعی، 102 بیمار مجروح جنگی با ترمیم اولیه زخمها طی شش ماهه اول سال 1396 انتقال یافته به یکی از بیمارستان‌های تهران بررسی شدند. اطلاعات مربوط به خصوصیات زخم از نظر عامل ایجاد زخم، زمان ایجاد زخم تا ترمیم اولیه، طول زخم، عوارض ترمیم و نتایج حاصل از ترمیم اولیه در چک لیست ثبت شد.
یافته‌ها: 102 نفر مجروح جنگی؛ مرد با میانگین سنی 5/7 ±28/2 سال بودند. شایع‌ترین علت تروما در بین مجروحین، ترکش در 39 نفر (64/4%) بود. میانگین فاصله زمانی تا انتقال به بیمارستان منطقه 1/3±5/5 روز بود. شایع‌ترین عوارض بعد از ترمیم اولیه در کل آسیبهای نواحی مختلف بدن، زخم اندام تحتانی 22 نفر (45/8%) با عوارض اکیموز بود. بین زمان بستن زخم و عوارض حاصل از ترمیم ارتباط معنی‌داری وجود نداشت.
نتیجه‌گیری: بر اساس نتایج، زمانی که زخمهای جنگی آلودگی مشخصی ندارند، بستن اولیه زخم در ساعتهای اولیه باعث نتیجه ترمیم مطلوب و کاهش عوارض در بین مجروحین می‌شود. با این وجود لازم است مسئولین طب نظامی با مدیریت و اقدامات مناسب در جهت ارتقای مراقبتهای درمانی زخمهای جنگی و ترمیم مطلوب و کاهش عوارض مجروحین توجه ویژه داشته باشند.https://militarymedj.bmsu.ac.ir/article_1001004_a82b2411865e50162abce439b10d7310.pdfدانشگاه علوم پزشکی بقیه الله (عج)طب نظامی1735-1537221020221026Comparison of the Effectiveness of Acceptance and Commitment Therapy (ACT) and Cognitive-Behavioral Therapy (CBT) on Psychological Hardiness, Caring Behavior and Coping Strategies in Patients with Type 2 Diabetesمقایسه اثربخشی درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد (ACT) و درمان شناختی رفتاری (CBT) بر سرسختی روان شناختی، رفتار مراقبتی و سبک‌های مقابله‌ای در بیماران مبتلا به دیابت نوع 210731083100100510.30491/JMM.22.10.1073FAمجتبیعباسی اصلدانشجوی دکتری مشاوره توانبخشی، گروه مشاوره، دانشگاه علوم بهزیستی و توانبخشی، تهران، ایرانفاطمهرحمتی نجارکلائیمرکز تحقیقات بهداشت نظامی، پژوهشکده سبک زندگی، دانشگاه علوم پزشکی بقیه الله (عج)، تهران، ایرانبهنازدورانمرکز تحقیقات علوم رفتاری، انستیتو سبک زندگی، دانشگاه علوم پزشکی بقیه الله (عج)، تهران، ایران.Journal Article20221026Background and Aim: Increasing the prevalence of diabetes requires a change in concepts related to diabetes management and treatment programs. This change must be switch from the physical variables to psychosocial factors. The aim of this study was to compare the effectiveness of the Acceptance and Commitment Training (ACT) and Cognitive Behavioral Therapy (CBT) on psychological hardiness, caring behavior and coping styles of patients with type 2 diabetes.
Methods: The present study was a quasi-experimental pre-test-post-test intervention with a control group. The population consisted of diabetic patients who were referred to Besat Hospital in Tehran, Iran in 2020. Patients were randomly assigned into three groups of 20 people. One group trained by using the ACT approach in eight 2-hour sessions. Other groups trained by the CBT approach in eight 1-hour sessions training. The control group didn't receive any training. The data collection tools consisted of the Kobasa psychological hardiness questionnaire (1976), the Endler & Parker coping styles (1990), and the Tobert & Glasgow self-care questionnaire (2000).
Results: The CBT and ACT interventions are effective in increasing the psychological hardiness and self-care behavior and improving coping styles in the experimental groups (P<0.05). Also, the CBT intervention had a greater effect than ACT on the variables of psychological hardiness and self-care behavior in the experimental group. In the variable of coping styles, the ACT intervention had a greater effect on the avoidance and excitement components than the CBT intervention.
Conclusion: In conclusion, it can be said that the CBT and ACT interventions can effectively increase the mental health of patients with type 2 diabetes and help them control their symptoms. It is recommended using these interventions to improve the psychological status of patients with diabetes.زمینه و هدف: افزایش شیوع دیابت، مستلزم تغییر در مفاهیم مرتبط با مدیریت دیابت و برنامه‌های درمانی است. این تغییر باید از متغیرهای جسمی به عوامل روانی اجتماعی صورت گیرد. مطالعه حاضر با هدف مقایسه اثربخشی درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد (ACT) و درمان شناختی رفتاری (CBT) بر سرسختی روانشناختی، رفتار مراقبتی و سبک های مقابله‌ای در بیماران مبتلا به دیابت نوع 2 انجام شد.
روشها: مطالعه حاضر مداخله‌ای، نیمه تجربی از نوع پیش آزمون-پس آزمون با گروه کنترل بود. جامعه پژوهش بیماران دیابتی مراجعه‌کننده به بیمارستان بعثت تهران در سال 1398 بودند که به‌صورت دسترس وارد مطالعه شدند و سپس با تخصیص تصادفی ساده در سه گروه 20 نفره قرار گرفتند. گروه تحت آموزش با رویکرد پذیرش و تعهد، توسط پژوهشگر در 8 جلسه 2 ساعته آموزش دید. گروه تحت آموزش با رویکرد شناختی رفتاری نیز در 8 جلسه 1 ساعته آموزش دریافت کردند. گروه کنترل آموزشی دریافت نکردند. ابزار مورد استفاده برای گردآوری داده‌ها شامل پرسشنامه‌های سرسختی روانشناختی کوباسا (1979)، سبک‌های مقابله‌ای اندلر و پارکر (1990) و خودمراقبتی توبرت و گلاسگو (2000) بودند.
یافته‌ها: مداخله CBT و ACT بر افزایش سرسختی روانشناختی و رفتار خودمراقبتی و بهبود سبک‌های مقابله‌ای در گروه‌های آزمایش مؤثر می‌باشند (P <0.05). همچنین مداخله CBT نسبت به ACT در متغیرهای سرسختی روانشناختی و رفتار خودمراقبتی در گروه آزمایش تأثیر بیشتری گذاشته است. در متغیر سبک‌های مقابله‌ای در گروه آزمایش مداخله ACT نسبت به مداخله CBT تأثیر بیشتری در مولفه‌های اجتنابی و هیجان‌مدار داشته است.
نتیجه‌گیری: به‌طور کلی می توان گفت مداخله‌های CBT و ACT به‌صورت موثری می توانند سلامت روان بیماران مبتلا به دیابت نوع 2 را افزایش داده و در کنترل علایم بیماری کمک کنند. پیشنهاد می‌شود از مداخلات مذکور برای بهبود وضعیت روانشناختی بیماران مبتلا به دیابت استفاده شود.https://militarymedj.bmsu.ac.ir/article_1001005_a3b57a5be02d15b8c210284ca2cd4237.pdf