دانشگاه علوم پزشکی بقیه ­الله (عج) طب نظامی 1735-1537 23 1 2022 10 26 Clinical Outcomes of Local Quadriceps Vibration in Military Personnel with Moderate Knee Osteoarthritis: A Clinical Trial Study نتایج بالینی ارتعاش موضعی عضله چهار سر درکارکنان نظامی مبتلا به اوستئوآرتریت متوسط زانو : یک کارآزمائی بالینی 27 35 1001028 10.30491/JMM.23.1.27 FA منیره متقی دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی محمد قاسمی دانشگاه علوم پزشکی بقیه الله (عج) علی غنجال مرکز تحقیقات مدیریت سلامت، دانشگاه علوم پزشکی بقیه الله (عج)، تهران ، ایران Journal Article 2022 10 26 Background and Aim: Knee osteoarthritis is a common degenerative disease that disables affected people. The purpose of this study was to evaluate the clinical outcome of local quadriceps vibration in military personnel with moderate knee osteoarthritis. Methods: In this randomized clinical trial, 76 military personnel with moderate knee osteoarthritis were studied through simple random sampling in two intervention groups (routine physiotherapy group with local quadriceps vibration) and control group (routine physiotherapy). The tools used were: demographic and clinical information questionnaire, standard WOMAC and SF36 questionnaires, and goniometer. The variables studied were: pain severity, severity of knee disability, knee flexion range of motion, and patient quality of life score. These variables were measured before and after the intervention in both groups. The results were analyzed by K-S Test, Paired T-Test, and T-Test. Results: Baseline demographic results such as gender (P = 0.112), age (P = 0.290), and BMI (P = 0.870) showed no statistically significant difference between the two groups (the two groups were similar). The mean of pain severity (P = 0.001), knee disability severity (P = 0.003), knee flexion range of motion (P = 0.011), and quality of life (P = 0.017) scores before and after intervention in both groups showed a significant difference (recovery process). The change percentage in variables was higher and significant in the intervention group than the control group (P = 0.004). Conclusion: Routine physiotherapy plus local quadriceps vibration (compared to routine physiotherapy) can reduce pain severity, reduce knee disability, improve knee flexion range, and improve quality of life in people with moderate knee osteoarthritis. زمینه و هدف: اوستئوآرتریت زانو یک بیماری دژنراتیو شایع است که افراد مبتلا را دچار ناتوانی می کند. هدف این مطالعه بررسی نتایج بالینی ارتعاش موضعی عضله چهار سر درکارکنان نظامی مبتلا به اوستئوآرتریت متوسط زانو بود. روش‌ها: در این کارآزمائی بالینی تصادفی شده 76نفر از کارکنان نظامی مبتلا به اوستئوآرتریت متوسط زانو از طریق نمونه گیری تصادفی ساده در دو گروه 38 نفره مداخله (گروه فیزیوتراپی روتین به همراه لرزش موضعی عضله چهارسر) و گروه کنترل (فیزیوتراپی روتین) مورد بررسی قرار گرفتند. ابزارهای مورد استفاده عبارت بودند از: پرسشنامه ای مربوط به اطلاعات فردی، دموگرافیک و اطلاعات بالینی، پرسشنامه های استاندارد WOMAC،SF36  و گونیامتر. متغیرهای مورد بررسی شامل شدت درد، شدت ناتوانی زانو، میزان دامنه حرکتی خم شدن زانو، و نمره کیفیت زندگی بیمار بودند. این متغیرها قبل و بعد از پایان مداخله در هر دو گروه اندازه‌گیری شدند. آنالیز نتایج با استفاده از آزمون های ﻛﻠﻤﻮﮔﺮوف اﺳﻤﻴﺮوﻧﻮف (K-S)، Paired T-Test، T-Test صورت گرفت. یافته‌ها: نتایج دموگرافیک پایه مانند جنسیت (112/0=P < /span>)، سن (290/0=P < /span>)، و شاخص توده بدنی (870/0=P < /span>) تفاوت آماری معناداری بین دو گروه مداخله و کنترل نشان نداد (دو گروه شرایط یکسانی داشتند). میانگین متغیرهای شدت درد (001/0=P < /span>)، شدت ناتوانی زانو (003/0=P < /span>)، میزان دامنه حرکتی خم شدن زانو (011/0=P < /span>)، و نمره کیفیت زندگی (017/0=P < /span>) بیماران (قبل و بعد از مداخله) در هر دو گروه تفاوت معنی‌داری (روند بهبودی نسبت به قبل) را نشان داد. میانگین درصد تغییرات متغیرهای شدت درد (003/0=P < /span>)، شدت ناتوانی زانو (005/0=P < /span>)، میزان دامنه حرکتی خم شدن زانو (72/0=P < /span>)، و نمره کیفیت زندگی (013/0=P < /span>) بین دو گروه تحقیق (جز در متغیر میزان دامنه حرکتی خم شدن زانو (72/0=P < /span>) ) در بقیه متغیرها معنادار بود. میزان درصد تغییرات این متغیرها بعد از اتمام تحقیق در گروه مداخله بیشتر از گروه کنترل و معنادار بود (004/0=P < /span>). نتیجه‌گیری: فیزیوتراپی روتین به اضافه لرزش موضعی عضله چهارسر (نسبت به فیزیوتراپی روتین تنها)  می تواند باعث کاهش بیشتر شدت درد ، کاهش میزان ناتوانی زانو ، بهبود میزان دامنه حرکتی خم شدن زانو ، و بهبود  نمره کیفیت زندگی در افراد مبتلا به اوستئوآرتریت متوسط زانو گردد .   https://militarymedj.bmsu.ac.ir/article_1001028_831d5faa98c0555fc98b95058f12e865.pdf