دانشگاه علوم پزشکی بقیه ­الله (عج) طب نظامی 1735-1537 17 4 2022 10 26 Investigating the Relationships between Organizational Justice, Organizational Commitment and Job Burnout بررسی روابط بین عدالت سازمانی، تعهد سازمانی و فرسودگی شغلی در بین کارکنان فرودگاه 273 281 1000614 FA احمدعلی روح‌الهی گروه آموزشی مراقبت پرواز، دانشکده پرواز، دانشگاه هوایی شهید ستاری، تهران، ایران. امیر مفتخری تبریزی گروه مدیریت، دانشگاه آزاد واحد فیروزکوه، تهران، ایران. اسماعیل اسدی گروه مدیریت منابع انسانی، دانشکده مدیریت، دانشگاه هوایی شهید ستاری، تهران، ایران. Journal Article 2022 10 26 Aim: The purpose of this study was to investigate the relationships between organizational justice, organizational commitment and job burnout in military airports staff. Methods: The method of this research was a descriptive-analytic one. The research sample consisted of 90 subjects who were chosen through a stratified random sampling. All participants completed the Niehoff & Moorman (1993) and Meyer, Allen, & Smith (1993) and Maslach Burnout Inventory (MBI). The results of the survey were analyzed by SPSS19 and SEM (Smart PLS). Results: The research findings indicated that organizational justice has an average of 45.67 and a standard deviation of 17.17, organizational commitment has an average of 65.14 and a standard deviation of 4.93 and job burnout has an average of (68.67) and standard deviation (4/93). Also, organizational justice has a positive and meaningful relationship with organizational commitment (path coefficient 0.507 and T- Value 14.436). Also, organizational commitment has a negative relationship with job burnout and a meaningful relationship (path coefficient -0.559 and T- Value 9.994). Besides, organizational justice has a negative and meaningful relationship with job burnout (path coefficient :(-0.559) and T- Value (9.994)). Conclusion: According to the findings of this study, it can be understood that partnership organizational justice has an extremely important role in assist to Iranian aeronautical industry’s managers for identification of weakness and omitting of them and also it’ cause to increase flights safety coefficient. اهداف: هدف از این پژوهش بررسی روابط بین عدالت سازمانی، تعهد سازمانی و فرسودگی شغلی کارکنان فرودگاه‌های نظامی بود. روش‌ها: روش این پژوهش از نوع توصیفی- تحلیلی است. 92 نفر از کارکنان مراقبت پرواز فرودگاه‌های نظامی استان تهران (33/33 %) کنترلر‌های بخش رادارای، 67/46 % کنترلرهای برج کنترل و 20 % کنترل‌های تقرب پروازی) به ‌صورت تصادفی طبقه‌‌ای انتخاب شدند. ابزار مورد استفاده، پرسش‌نامه عدالت سازمانی نیهوف و مورمن (1993)، تعهد سازمانی می‌یرز و همکاران (1993) و فرسودگی شغلی مسلش (1981) بودند. داده‌های پژوهش با استفاده از مدل‌سازی معادلات ساختاری و نرم‌افزار SPSS19 مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت.    یافته‌ها: یافته‌های تحقیق نشان داد که عدالت سازمانی از میانگین 67/45 و انحراف معیار 17/17، فرسودگی شغلی 67/68 و انحراف معیار 17/4 و تعهد سازمانی از میانگین 14/65 و انحراف معیار 93/4 برخودار است. همچنین، بین عدالت سازمانی و تعهد سازمانی با ضریب بارعاملی 507/0 و مقدار اعداد معناداری 436/13 رابطه‌ای مثبت و معناداری، بین عدالت سازمانی و فرسودگی شغلی برابر است با ضریب بارعاملی 559/0- و مقدار اعداد معناداری 994/9 - و بین فرسودگی شغلی و تعهد سازمانی با ضریب بارعاملی 521/0- و مقدار اعداد معناداری تی، 563/12- رابطه‌ای منفی و معناداری وجود دارد.   نتیجه‌گیری: بر اساس یافته‌های این پژوهش، چنین بر می‌آید که عدالت سازمانی نقش مهمی در کمک به مدیران صنعت هوانوردی کشور جهت شناسایی نقاط ضعف و با برطرف کردن آن‌ها موجب افزایش ضریب ایمنی پروازها دارند.   https://militarymedj.bmsu.ac.ir/article_1000614_8786c8ba0becdb7fb1502d2473d87247.pdf