دانشگاه علوم پزشکی بقیه ­الله (عج) طب نظامی 1735-1537 17 4 2022 10 26 Epidemiological Pattern of Bordetella Pertussis in Iran, 2011-2013 الگوی اپیدمیولوژیکی بیماری سیاه سرفه در ایران طی سال های 1392-1390 215 222 1000607 FA غلام رضا قربانی معاونت بهداشتی، دانشگاه علوم پزشکی مازندران، ساری، ایران سید محسن زهرایی مرکز مدیریت بیماریهای واگیر، وزارت بهاشت درمان و آموزش پزشکی، ایران فهیمه دوستی مرکز مدیریت بیماریهای واگیر، وزارت بهاشت درمان و آموزش پزشکی، ایران محمود موسی زاده مرکز تحقیقات علوم بهداشتی، دانشکده بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی مازندران، ساری، ایران Journal Article 2022 10 26 Aims: This study aims to investigate the epidemiological characteristics of the reported cases of pertussis in Iran during the years 2011-2013. Methods: This cross sectional study was conducted by using the existing data from 2011 to 2013. The Nasopharyngeal samples were collected from each suspected case to detect Bordetella Pertussis by culture or PCR methods. Data analysis were performed using Chi square test and logistic regression models by SPSS V.16 software after refining. Results: Among 3629 suspected cases reported from all provinces, 6.6% were definitely diagnosed by lab tests. Univariate analysis showed that confirmed cases were more common among women (7.3% in women vs. 5.9% in men; p=0.045), urban residents (6.8% in rural vs. 6% in rural residents; p=0.195), unvaccinated subjects (9.4% in unvaccinated vs. 4.2% in vaccinated persons; p<0.0001) and infants aged less than 2 months vs. other age groups (p<0.0001). Controlling for potential confounding factors, only showed a significant effect of age on the increased rate of the confirmed cases of Pertussis (OR=2.45; p=0.01). Conclusion: Results showed that age, particularly under 2 months, could be a main determinant factor for the incidence rate of confirmed Pertussis cases in Iran. اهداف: هدف مطالعه حاضر بررسی ویژگی های اپیدمیولوژیک موارد سیاه سرفه گزارش شده طی سالهای 1392-1390 در ایران می باشد. روش: در این مطالعه مقطعی از داده های موجود استفاده شده است. دوره زمانی مطالعه 1390 الی 1392 بوده است. از ترشحات نازوفارنکس هر مورد مظنون جهت جداسازی بردتلا پرتوسیس با روش کشت یا PCR نمونه تهیه شد. داده ها پس از پالایش وارد نرم افزار SPSS 16 شد. آنالیز با آزمون کای دو و رگرسیون لجستیک انجام گرفت. نتایج: از 3629 مورد مظنون به سیاه سرفه گزارش شده از استانهای ایران، نتایج آزمایشگاهی 6/6 % مثبت بوده است. بر اساس نتایج آزمون تک متغیره، موارد تایید شده آزمایشگاهی سیاه سرفه در زنان بیشتر از مردان (3/7 % در برابر 9/5 %، 045/0=P < /span>)، در افراد ساکن در شهر بیشتر از روستا (8/6 % در برابر 6 %، 195/0=P < /span>)، در افراد واکسن نگرفته بیشتر از افراد 5 نوبت واکسن دریافت کرده (4/9 % در برابر 2/4 %، 001/0>P < /span>) و گروه سنی کمتر از دو ماه بیشتر از دیگر گروه های سنی (001/0>P < /span>) بوده است. ضمنا پس از تعدیل اثر مخدوش کنندگی، فقط سن کمتر از دو ماه در بروز موارد تایید شده آزمایشگاهی سیاه سرفه نقش داشته است (01/0=P < /span>، 45/2=OR). نتیجه گیری: این مطالعه نشان داد که سن بویژه سن کمتر از دو ماه از عوامل تعیین کننده مهم در بروز موارد سیاه سرفه تایید شده است. https://militarymedj.bmsu.ac.ir/article_1000607_9089eafc94032fc31fa9636a5b5bc10e.pdf