دانشگاه علوم پزشکی بقیه ­الله (عج) طب نظامی 1735-1537 16 1 2022 10 26 The Effects of two methods Exercise Therapy on Military Personnel with Chronic Low Back Pain تاثیر دو روش تمرین درمانی بر کمردرد مزمن پرسنل نظامی 1 7 1000547 FA صدرالدین شجاع الدین گروه آسیب شناسی و حرکات اصلاحی، دانشکده تربیت بدنی و علوم ورزشی، دانشگاه خوارزمی، تهران، ایران فریده قاسمی گروه آسیب شناسی و حرکات اصلاحی، دانشکده تربیت بدنی و علوم ورزشی، دانشگاه خوارزمی، تهران، ایران Journal Article 2022 10 26 Aims: Non-specific chronic low back pain is one of the most common causes of absence from work. Physical exercise is also one of the treatment methods for patients with chronic low back pain. This study aimed to compare the effects of two forms of traditional exercise and Pilates on pain reduction and improvement of the function of employed women with non-specific chronic low back pain. Methods: In this clinical trial, 45 employed women with non-specific chronic low back pain were selected through accessibility sampling. Then, they were randomly assigned to 3 groups of Traditional (TRN1), Pilates (TRN2) and control (CTL). Treatment duration was 8 weeks for experimental groups. Pain intensity and degree of function (both ordinal) were assessed using Visual Analogue Scale (VAS) and Questionnaire of Oswestry. Paired T-test and ANOVA were used for statistical analysis at significance level of p < 0.05. Results: Average pain and disability decreased in the experimental groups (P < 0.001). Data analysis showed that there was significant difference between TRN1 and TRN2 groups in pain intensity and disability (P=0.05) while no significant change was observed in CTL group (P>0.05). Conclusion: According to the results, Pilates group showed greater recuperation than traditional exercise group (p=0/05). Hence, it can be concluded that Pilates is an effective method to treat non-specific chronic Low Back pain and can be seen as a complementary approach. اهداف: کمردرد مزمن غیراختصاصی یکی از شایع‌ترین علل غیبت کاری می‌باشد. ورزش‌درمانی، یکی از مهم‌ترین درمان‌های توصیه‌شده به این بیماران است. هدف از این مطالعه، مقایسه تأثیر دو روش تمرینی متداول و پیلاتس بر کاهش درد و بهبود عملکرد کمردرد مزمن غیراختصاصی زنان شاغل می‌باشد. روش‌ها: در این مطالعه کارآزمایی بالینی 45 زن شاغل مبتلا به کمردرد مزمن غیراختصاصی از طریق نمونه‌گیری در دسترس انتخاب و به صورت تصادفی در یکی از سه گروه: گروه متداول (15 نفر)، گروه پیلاتس (15 نفر) و گروه کنترل (15 نفر)؛ تقسیم بندی شدند. طول مدت درمان برای دو گروه تجربی 8 هفته بود. میزان درد و ناتوانی به ترتیب به وسیله شاخص بصری درد(VAS)  و پرسش‌نامه ناتوانی عملکردی (Oswestry) ارزیابی شد. یافته‌ها با استفاده از آزمون تی همبسته و واریانس یک طرفه مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت(05/0>p < /span>). یافته‌ها: بعد از درمان، میانگین درد و ناتوانی در گروه‌های تجربی کاهش یافت (001/0 >p). در آنالیز اطلاعات بین دو گروه تمرینی، تفاوت معنی‌داری در کاهش شدت درد و ناتوانی مشاهده شد (05/0p=). درحالی‌که در گروه کنترل هیچ تغییر معنی‌داری در دو متغیر دیده نشد (05/0p >). نتیجه‌گیری: با توجه به یافته‌های این مطالعه، تمرینات پیلاتس نسبت به تمرینات متداول در کاهش شدت درد و ناتوانی مؤثرتر واقع شد و می‌تواند به‌عنوان یک برنامه مکمل بسیار مفید باشد. https://militarymedj.bmsu.ac.ir/article_1000547_bcf6be6c347fead106f2a5dc3e5d80e6.pdf