دانشگاه علوم پزشکی بقیه ­الله (عج) طب نظامی 1735-1537 11 4 2022 10 26 Protective effect of Guanosine against Diazinon toxicity on after discharge threshold and kindling acquisition in male rats اثر حفاظتی گوانوزین در مقابل اثر سمی دیازینون بر آستانه تحریک الکتریکی آمیگدال و اکتساب کیندلینگ در موش های صحرایی نر 219 224 1000382 FA حمیدرضا وکیلی مهدی صابری Journal Article 2022 10 26   Aims. Regarding to the epileptogenic properties of diazinon (DZ) and its widespread usages, prevention and conflict against these effects is indispensable. The this study was to evaluate the protective effect of guanosine against DZ toxic effects after discharge threshold and kindling acquisition in male rats.   Methods. At first, intact Wistar male rats (250-300g) were stereotaxicaly implanted with a tripolar and two monopolar electrodes in the amygdale and dura, respectively. After recovery, after discharge (AD) threshold was determined in each animal for 10 days. Then, the animals received either olive oil (control), oral guanosine (0.5mg/kg), DZ (30mg/kg) intraperitomeally, or both. AD threshold, after discharge duration (ADD) and number of trials for kindling acquisition were determined daily, 30 minutes post injections.   Results. The AD threshold was significantly reduced by DZ and increased by guanosine after 30 minutes compared to control group. Guanosine pretreatment partially and post-treatment completely inhibited the AD threshold reduction induced by DZ. Also, DZ could significantly increase the daily recorded ADD and also, cumulative ADDs which was inhibited with either pre- or post-treatment by guanosine. The number of trials (stimulations) for fully kindling acquisition was reduced significantly by DZ treatment which was blocked by gounosine post-treatment and guanosine. Conclusion. While guanosine alone probably has antiepileptic effects, it can share a suitable protective effect against DZ induced epileptogenesis.   اهداف. با توجه به اثر صرع‌­زایی دیازینون و مصرف وسیع آن، پیشگیری و مقابله با این آثار اجتناب­‌ناپذیر است. این مطالعه با هدف بررسی اثر حفاظتی گوانوزین در مقابل اثر سمی دیازینون بر آستانه تحریک الکتریکی و اکتساب کیندلینگ کامل در موش‌­های صحرایی نر انجام شد.   روش‌­ها. ابتدا موش­‌های صحرایی نر از نژاد ویستار (350-250 گرم) تحت استرئوتاکسی قرار گرفتند و یک الکترود سه قطبی در قاعده جانبی آمیگدال و دو الکترود تک قطبی در سطح جمجمه آنها نصب شد. پس از بهبود، به­‌مدت 10 روز، آستانه تحریک الکتریکی تعیین گردید. سپس حیوانات به‌­طور روزانه روغن زیتون (گروه کنترل)، گوانوزین خوراکی (mg/kg5/0)، دیازینون (mg/kg30) یا هر دو را دریافت نمودند. به‌­طور روزانه، آستانه تحریک، میزان تخلیه‌­های متعاقب (ADD) و تعداد تحریکات لازم برای نیل به کیندلینگ کامل ثبت شد.   یافته‌­ها. آستانه تحریک الکتریکی نسبت به گروه کنترل به‌­طور معنی­‌داری پس از 30 دقیقه توسط دیازینون کاهش و با گوانوزین افزایش یافت. پیش­‌درمانی با گوانوزین تا حدودی و نیز پس­‌درمانی، کاهش آستانه تحریک ناشی از دیازینون را به‌­طور کامل مهار نمود. دیازینون سبب افزایش معنی­‌دار ADD ثبت‌­شده روزانه و نیز ADD تجمعی شد و درمان قبل یا بعد با گوانوزین، آن را مهار کرد. همچنین، تعداد تحریکات لازم برای نیل به کیندلینگ کامل توسط دیازینون کاهش یافت که گوانوزین نه­‌تنها سبب مهار آن شد، بلکه خود به­‌تنهایی نیز آن را افزایش داد. نتیجه­‌گیری. احتمالاً گوانوزین به‌­تنهایی نیز اثر ضدصرع دارد و می­‌تواند اثر محافظتی مناسبی در مقابل آثار تشنج‌­زای دیازینون ایجاد نماید. https://militarymedj.bmsu.ac.ir/article_1000382_e37a58affa45602c9b181a61aba2b843.pdf