دانشگاه علوم پزشکی بقیه ­الله (عج) طب نظامی 1735-1537 6 3 2022 10 26 Evaluation of Microbial Resistance to Antibiotics in Patients with Chronic Pulmonary Lesions due to Chemical Agents and Non-Chemical Agents بررسی مقاومت آنتی بیوتیکی در بیماران با ضایعات ریوی مزمن ناشی از عوامل شیمیایی (سولفورموستارد) و غیر شیمیایی 181 186 1000058 FA یونس پناهی مصطفی قانعی جعفر اصلانی مجتبی مجتهدزاده رضا سرهنگ نژاد عباس برخورداری Journal Article 2022 10 26 Aims. The routine treatment of chronic bronchitis is bronchodilator drugs and antibiotics. Sulfur mustard is cytotoxic and compromises the immune system, rendering the patient prone to various microorganisms as a result, there is a possibility of microbial resistance to antibiotics. This study aimed at assessing common microorganisms and microbial resistance to antibiotics. Methods. In this study 214 patients treated with antibiotics for chronic bronchitis induced by chemical and non-chemical agents . The subjects were divided into two groups based on the cause of infection: 117 cases induced by sulfur mustard and 97 cases caused by non-chemical agents. Streptococci A, streptococci D and streptococci non A.D, staphylococcus aurous, streptococci epidermitis, Entrobacter, Pseudomonas, E. coli, klebsiella and citrobacter were evaluated in the two groups Results. The most common microorganism in both groups culture were: 57.9% Streptococci non A non D (50% in chemical victims and 50% in non chemical victims), 10.3% staphylococcus aurous (63.6% in chemical victims and 36.4% in non chemical victims), 9.3% pseudomonas aeroginosa (70% in chemical victims and 30% in non chemical victims).   In pseudomonas aeroginosa group: in chemical victims 12 patients (85.7%) were sensitive and 2 patients (14.3%) were resistance to ciprofloxacin, in non chemical victims 6 patients (100%) were sensitive and no resistance to ciprofloxacin were reported. also in chemical victims 8 patients (57.1%) were sensitive and 4 patients (28.6%) were resistance to amikacin, in non chemical victims 4 patients (66.7%) were sensitive and no resistance to amikacin were reported.   In staphylococcus aurous group: in both groups no resistance to ciprofloxacin were reported. also in chemical victims 2 patients (14.3%) were sensitive and 12 patients (85.7%) were resistance to vancomycin, in non chemical victims 8 patients (100%) were sensitive and no resistance to vancomycin were reported.   In streptococci non A non D group: in chemical victims 46 patients (90.2%) were sensitive and 2 patients (3.9%) were resistance to ciprofloxacin, in non chemical victims 39 patients (72.2%) were sensitive and 7 patients (13%) were resistance to ciprofloxacin. Conclusion. Since, the patient's response to ciprofloxacin was higher in both groups and also against all three common bacteria this study could be considered a good medication in treatment of chemical or non chemical chronic bronchitis. However further analytic studies are needed to confirm this results.  اهداف. روش‌های درمانی معمول برونشیت مزمن علاوه بر برونکودیلاتورها، آنتی‌بیوتیک درمانی می‌باشد. از آنجایی‌که سولفورموستارد با اختلال در سیستم‌های دفاعی بدن و انسداد در راه‌های ‌تنفسی، فرد را مستعد به رشد میکروارگانسیم‌های مختلف می‌گرداند. لذا، احتمال وجود مقاومت میکروبی نسبت به آنتی‌بیوتیک‌ها وجود دارد . از این‌ رو، هدف این مطالعه بررسی مقاومت آنتی‌بیوتیکی باکتری‌های جدا شده از ریه مصدومین شیمیایی است. روش ها. در این مطالعه تعداد 214 نفر از مصدومین شیمیایی و غیرشیمیایی با برونشیت مزمن که تحت درمان با آنتی‌بیوتیک‌ها قرار داشتند، از نظر میکروارگانیسم‌های شایع و مقاومت آنتی‌بیوتیکی مورد مطالعه قرار گرفت. افراد مورد مطالعه به دو گروه مصدوم با سولفورموستارد (117 نفر) و بیماران با برونشیت مزمن غیرشیمیایی (97 نفر) تقسیم گردیدند. سپس با استفاده از نتایج کشت باکتریولوژی، استرپتوکوک گروه A ، استرپتوکوک گروه D ، استرپتوکوک غیر A و D ، استافیلوکوک اورئوس، استافیلوکوک اپیدرمیدیس، انتروباکتر، سودوموناس، E.Coli ، کلبسیلا، سیتروباکتر در هر دو گروه مورد بررسی قرار گرفتند. یافته ها. مطالعه در مورد مقاومت به آنتی‌بیوتیک‌ها بر روی 3 میکروارگانیسم شایع در کشت بیماران انجام گرفت که به ترتیب عبارتند از : 9/57 درصد استرپتوکـــوک غیر A و D (50 درصد شیمیایی و 50 درصد غیرشیمیایی)، 3/10 درصد استافیلوکوک اورئوس (6/63 درصد شیمیایی و 4/36 درصد غیرشیمیایی) و 3/9 درصد سودوموناس‌آئروژینوزا (70 درصد شیمیایی و 30 درصد غیرشیمیایی). از نظر مقاومت سودوموناس‌آئروژینوزا نسبت به داروهای مورد استفاده در گروه شیمیایی 12 مورد (7/85 درصد) حساس و 2 مورد (3/14 درصد) غیرحساس به سیپروفلوکساسین خوراکی و در گروه غیرشیمیایی 6 مورد (100 درصد) حساس و هیچ‌گونه مقاومتی نسبت به سیپروفلوکساسین گزارش نشد. همچنین، در گروه شیمیایی 8 مورد (1/57 درصد) حساس و 4 مورد (6/28 درصد) غیرحساس به آمیکاسین و در گروه غیرشیمیایی 4 مورد (7/66 درصد) حساس و هیچ‌گونه مقاومتی نسبت به آمیکاسین مشاهده نشد. در مورد مقاومت استافیلوکوک اورئوس نسبت به داروها در گروه شیمیایی و غیرشیمیایی هیچ‌گونه مقاومتی به سیپروفلوکساسین دیده‌ نشد و نسبت به وانکومایسین در گروه شیمیایی 12 مورد (7/85 درصد) مقاوم و 2 مورد (3/14 درصد) حساس و در گروه غیرشیمیایی 8 مورد (100 درصد ) حساس به دارو و هیچ‌گونه مقاومتی نسبت به آن دیده ‌نشد. از نظر استرپتوکوک غیر A و D در گروه شیمیایی 46 مورد (2/90 درصد) حساس و 2 مورد (9/3 درصد) غیرحساس و در گروه غیرشیمیایی 39 مورد (2/72 درصد) حساس و 7 مورد (13 درصد) غیرحساس نسبت به سیپروفلوکساسین دیده شد. نتیجه گیری. نظر به این‌که میزان پاسخ بیماران به سیپروفلوکساسین در هر دو گروه و در هر 3 باکتری شایع نسبت به بقیه بالاتر بوده است. بنابراین، به احتمال زیاد می‌توان سیپروفلوکساسین را یک داروی خوب در درمان برونشیت مزمن ناشی از عوامل شیمیایی یا غیرشیمیایی دانست که البته جهت تأیید آن نیاز به مطالعات تحلیلی بیشتری است.  https://militarymedj.bmsu.ac.ir/article_1000058_5b2f4b4c1929b1f4f113157323a502bf.pdf