دانشگاه علوم پزشکی بقیه ­الله (عج) طب نظامی 1735-1537 7 4 2022 10 26 Comparison of a Phenol and Menthol 1% Preparation Efficacy in Treatment of Chronic Itching Skin Lesions between Chemical Veterans due to Sulfur Mustard and Non-chemical Patients مقایسه اثر ترکیب یک‌درصد فنل و منتول در درمان ضایعات مزمن خارش دهنده پوستی مصدومین شیمیایی با سولفورموستارد و بیماران غیرشیمیایی 279 285 1000012 FA یونس پناهی سید مسعود داوودی حسین خلیلی غلامرضا پورحیدری مهدی بیگدلی محمدمهدی نقی‌زاده علی تاجیک Journal Article 2022 10 26 Introduction. Treatment of chronic skin lesions associated with pruritus is usually performed by oral antihistamines and topical corticosteroids, which may have some side effects. Phenol and menthol are drugs suggested for treatment of pruritus with established therapeutic effects in other disorders. Our objective was to evaluate the efficacy of a phenol menthol preparation in treatment of pruritus resulting from chronic skin lesions due to sulfur mustard in chemical veterans and to compare with that in non-chemical patients. Material and Methods. Current study is a double blind clinical trial. The mediation used was a 1% phenol and 1% menthol preparation, with base of eucerine and solvent of almond oil applied as a topical ointment. Our subjects consisted of 40 sulfur mustard chemical veterans and 40 non- chemical patients with itching chronic skin lesions who were treated for 6 weeks and followed up to 6 weeks. Results. The preparation resulted in 15% cure in chemical patients in comparison with 20% in non-chemical cases. Burn sensation in chemical veteran group decreased from 30% to 17.5%, while it had no effect on non-chemical group. Discussion. The 1% phenol and 1% menthol preparation was effective in treatment of pruritus in chemical veterans as well as non-chemical patients and also was effective as a moisturizer. However, its role in treatment of burn sensation and desquamation was different in two groups the first problem was improved in chemical veteran group and the latter in non-chemical patients.  مقدمه. برای درمان عوارض مزمن خارش‌ دهنده پوستی معمولا از آنتی‌هیستامین‌ها و کورتیکواستروئیدهای موضعی استفاده می‌شود که با برخی عوارض جانبی همراه است. ترکیبات فنل و منتول به‌عنوان جایگزین درمان‌های رایج مطرح شده‌اند و اثرات درمانی آن در بهبود ضایعات خارش‌ دهنده پوستی ثابت شده است. این پژوهش به بررسی کارآیی ترکیب فنل و منتول در درمان ضایعات مزمن پوستی خارش‌دار ناشی از سولفور موستارد در مصدومین شیمیایی و مقایسه آن با بیماران عادی می‌پردازد. مواد و روش کار. این مطالعه به‌صورت یک پژوهش تجربی مداخله‌ای از نوع کارآزمایی بالینی دوسوکور می‌باشد. ماده دارویی در این پژوهش ترکیبی شامل یک درصد فنل و یک درصد منتول بود که در حلال روغن بادام مخلوط شده و با پایه اوسرین به حجم رسانده شد و به‌صورت پماد موضعی مورد استفاده قرار گرفت. جامعه مورد بررسی، 40 نفر از مصدومین شیمیایی با سولفور موستارد در مقابل 40 نفر از بیماران عادی که ضایعات پوستی مزمن خارش دهنده داشتند تشکیل شده بود. شرکت کنندگان به‌مدت شش هفته مورد درمان قرار گرفتند و تا 5/1 ماه پس از آن پیگیری شدند. نتایج. استفاده از دارو باعث بهبود خارش 15 درصد بیماران شیمیایی و 20 درصد از بیماران غیرشیمیایی شده است. سوزش در گروه بیماران شیمیایی از 30 درصد قبل از درمان به 5/17 درصد کاهش یافته و در گروه بیماران غیرشیمیایی تغییر محسوسی نداشته است. خشکی پوست در گروه بیماران شیمیایی از 5/77 درصد به 5/37 درصد و در گروه بیماران غیرشیمیایی از 95 درصد به 20 درصد کاهش یافته است. بحث. استفاده از ترکیب یک درصد فنل و منتول به همان اندازه که در بهبود خارش بیماران عادی موثر بود موجب بهبود خارش جانبازان شیمیایی نیز شده و همچنین به‌میزان بسیار زیادی در مرطوب نمودن پوست موثر واقع شد. اما نقش این دارو در بهبود سوزش و پوسته‌ریزی در دو گروه تفاوت داشت. پوسته‌ریزی با استفاده از این دارو در گروه بیماران غیرشیمیایی و سوزش با استفاده از این دارو در بیماران شیمیایی کاهش یافت. https://militarymedj.bmsu.ac.ir/article_1000012_a600ac94b6214b19bff07f96f09037d5.pdf